Ruimtemissies komen, ruimtemissies gaan

Hartelijk welkom bij Space Cowboys 117. Mijn naam is Herbert Blankesteijn en ik zit hier met Mark Heemskerk. Goedemiddag. Thijs Roes. Thijs ben ik. Hallo. Dat weet ik. Wat fijn dat ik het nog weet. Ik was gisteren jarig en ik was van kleine waarschuwing. Gefeliciteerd. Dank je wel. Maar ik heb het echt veel te laat gemaakt. Dat was echt schandalig. Dus ik zit hier half zombie. Slecht voor je alertheid. Slecht voor mijn alertheid, maar wel een paar leuke nieuwtjes. Goed zo. Wat is jouw favoriete onderwerp vandaag? Er is op basis van oude data een mogelijke actieve vulkaan op Venus gevonden. Dat vind ik wel spannend. Daar wil ik veel over horen. Mark, wat is jouw favoriete onderwerp? Ik wil het eigenlijk een beetje over verschillende geldzaken hebben wat er wel niet is gelukt en mislukt. Projecten die dan niet doorgaan? Precies. Numerus eentje die wel doorgaat? Dragonfly naar Titan gaat door. Dat is een drone die op Titan gaat rond. Nummer 1 die niet doorgaat? Waarschijnlijk gaat Veritas naar Venus niet door. Dat is jammer. Daar gaan we straks veel meer over horen. Mijn favoriete onderwerp is de Dyson Sphere. Wat is dat ook alweer? De Dyson Sphere is een bol die je bouwt rondom een ster, bijvoorbeeld onze eigen zon, om ervoor te zorgen dat je alle energie die daaruit komt lekker voor jezelf houdt. Dat je niet in outer space verdwijnt en dat je er wat nuttigs mee kan doen. Een scribent van Ars Technica heeft zitten rekenen aan een Dyson Sphere. Hoe zou je het hele zonnestelsel zodanig kunnen verbouwen dat je het materiaal van planeten gebruikt in zo'n Dyson Sphere en hoe ver kom je dan? Dat is heel leuk om over na te denken. Ik vraag luisteren nu alvast om na te denken, want wat niet in dat verhaal zit is hoe maak je daar ook echt zonnepanelen van? Dat wil je natuurlijk. Hoe zorg je dat je die energie ook krijgt waar je hem wil gebruiken? Want het gaat nu alleen nog maar in dit verhaal over het bouwen van die bol. Oké, kijk. Thijs, ik geef jou het woord. Het is geen breaking news want men is er nog niet uit, maar het gaat niet goed bij Virgin Orbit. Daar wilde ik het even over hebben. Virgin Orbit is spin-off van Virgin Galactic. Het bekende bedrijf van Richard Branson, de Britse investeerder. Virgin Orbit had het al moeilijk. Die waren al lang bezig om een raket de lucht in te krijgen dat onder aan zo'n 747 hangend. Om op die manier kleine satellieten in de baan om de aarde te kunnen brengen. Dat hebben ze in januari ook geprobeerd. Het was eigenlijk al een vrij lange aanloop. En die is toen maar semi goed gegaan. Ja, dat ding kwam los en is gaan vliegen. Maar hij is uiteindelijk niet in de juiste baan terecht gekomen. En de satellieten die aan boord waren, die zijn ermee verloren gegaan. En dat kwam eigenlijk aan het eind van een periode die al lastig was. En nu zie je dus dat het geld begint op te raken. Het is zelfs een bedrijf op de beurs. Het is zappelen met Virgin Head. Toch al heel lang hebben we een toestof gespeeld. Er zijn twee doden gevallen als ik me goed herinner. Ja, dat is ook nog waar. En dan sowieso ongeveer tien jaar bijna te laat begonnen met Virgin Galactic. Dus het nieuws op dit moment is de mensen die bij Virgin Orbit werken, die zijn met onbetaald verlof gestuurd. Allemaal? Allemaal. Iedereen staat als het ware op non-actief op dit moment. Het is gewoon echt zoeken naar geld. Aandeel is ook gecrasht op de beurs. Ik zie dat het nu nog 40 dollarcent is. Zal eens kijken waar die ook weer op het hoogst stond. Je wist dat je daar aandelen in kon kopen? Ja, ik kon daar al een aandeling in kopen. Maar ja, jeetje, even kijken. Hij was ooit 10 dollar. Oké. En is dus al weggezakt. Al vanaf 2022 zie je dat die enorm is weg gaan zakken. In 2021 zijn ze naar de beurs gegaan, zo te zien. Dus daar is 96 procent van af? Ja, en je ziet dan een gedeelte daarvan. Dan is gewoon de algemene conjectuur van vorig jaar alles dat instortte. Toen stond hij nog ongeveer op 4. En dan is nog een factor 10 omlaag gegaan. Nu is nog 40 cent waard. En dus ook de afgelopen dagen ontzettend weggezakt. Daar moet het geld dus niet vanaan komen van de beurs. Ze zijn afgelopen weekend bezig geweest om geld op te halen. Er was misschien een spraak van investeerder die 200 miljoen kon investeren. Maar dat is dus niet doorgegaan. Dus nu was het nieuws eigenlijk van na dit afgelopen weekend van Nou, het onbetaald verlof gaat nog even verder terwijl wordt gezocht naar geld. Ja, dat is voor geen enkel bedrijf natuurlijk een goede situatie. Nee, en stel dat je daar een baan hebt, dan zit je dus ook gewoon zonder inkomen op dit moment. Precies, ja, ook dat. En waardeloos. Ja, waardeloos. En het is gewoon niet überhaupt duidelijk of wanneer het Virgin Orbit dan eigenlijk winstgevend zou gaan worden. Nee, nou daar hebben we het dan niet eens over. Nee, het is niet alleen een soort opzoek naar geld. Voor winstgevendheid heb je werkende producten nodig. Dus moet je kunnen lanceren en heb je ook opdrachten nodig natuurlijk. Opdrachten, en als dan die opdracht een keer binnen is, dan moet het niet in de atmosfeer verbranden. Dat is dan ook wel lekker. Dat is ook wel handig. Dus het gaat niet lekker. Het is sapvolle. Hoeveel mensen werken daar? Dat weet ik niet. Ga ik eens even... Maar het is allemaal, het is zeer recent en het is in flux. Dus het is een klein beetje de vraag van bestaat Virgin Orbit binnenkort nog? En als het dan misschien een nieuwe funding heeft gevonden, ja dan vraag ik me wel af. Ja, zitten we niet over een paar jaar weer met hetzelfde? Natuurlijk. Gejoot. Het hangt er misschien ook een beetje van af of ze dan weer vergelijkbare problemen natuurlijk hebben. Want ja, wat ik had begrepen van die Cosmic Girl volgens mij, dat vliegtuig die dan inderdaad dat raketje ging lanceren vlakbij de kust van Irland. Wat dan de eerste Europese lansering eigenlijk zou zijn. Is dat precies hetzelfde principe? Dat hebben ze al een stuk of zes, zeven keer eerder gedaan in de Verenigde Staten. Met dezelfde soort raketten, met precies hetzelfde toestel ook. En daar is het wel eigenlijk iedere keer goed gegaan. Dus ja, dan is inderdaad een beetje de vraag van is het toch een falend principe uit zichzelf? Of is het gewoon eigenlijk door een paar freak accidents dan... Ja, is het pech of is het structureel? Ja precies. Nou ja dan, de werken trouwens, een beetje lastig te zeggen van buitenaf, maar laten we zeggen ongeveer 500 mensen. Dus ik lees even 300, ik lees hier 500 tot 1000, eventjes gemiddelde een paar honderd mensen werken er. En ze hebben wel het probleem ook gevonden, wat nou eigenlijk het probleem was in januari, wat het was. En ja, voor toerisme wordt gezegd van het werkt, maar bij beide bedrijven hebben investeerders van buiten... Ja, gewoon de vraag van gaat dit ooit winstgevend zijn? Dus ja, er zat nog de Motley Fool, dat is een investeerdersblog. En die schreven nog zeer recent deze maand van I wouldn't touch it with a ten-foot pole. Ik durf mijn handen er absoluut niet aan te branden, want wordt het überhaupt allebei ooit winstgevend? Dus die vraag ligt nog open, we kunnen niet in die boeken kijken. Je moet trouwens wel zeggen, we hebben natuurlijk een quarterly report. Maar ja, daar werd dus alleen maar verlies gemaakt de hele tijd. En er is dus geen zicht op winst maken. En de concurrentie zit niet stil, hè? Nee, de Blue Origins en de Space Axis. Ja, die in een razend tempo gaan ook. Dus het aantal Falcon 9's dat inmiddels omhoog gaat, dat is echt niet bij te benen. En die nemen ook de hele industrie over. Ja, we hebben het afgelopen jaren natuurlijk bij Space Cowboys best wel vaak gehad over heel veel cubes. De initiatieven en de kosten van dingen omhoog sturen zijn steeds lager geworden. Maar je merkt toch ook dat niet iedereen het gaat halen. En dat is gewoon, ja, heel veel start-ups, bochtuur natuurlijk. Dat zou wel wezen, start-ups gaan bij de standonder. Het zou beter zijn als al die start-ups het wel zouden halen. Het wel zouden halen. En dan is ook nog de vraag natuurlijk nu, wat is nog de ambitie van Virgin Orbit? Die hebben natuurlijk op dit moment die ambitie om dat te doen. Ja, misschien dat ze in dit hele proces concluderen dat dat helemaal niet iets van waarde is. En dat ze het toch op een andere manier moeten aanpakken. Dus to be continued, zal ik maar zeggen. Oké, ja. Ja, want op zich denk ik natuurlijk wel, ook als een start-up-eigenaar zelf, niet iedere start-up zal een multimiljardair hebben om zo'n start-up een beetje te beckeren. Dus ik heb wel het idee dat als hij graag genoeg wilt, hier Branson, dat hij inderdaad op zich nog wel wat... Hij heeft nog wel een miljardje om daarin te steken. Dan moet ik zo. Maar hij moet het ook willen. Ja, na tien jaar... Dit vraag ik me dus ook. Van korte handen over Virgin dingen. Het is nou niet een toonbeeld van dat het altijd goed gaat of zo. Virgin is ooit bekend geworden van de cd-zaken. Nou, ja. Hé? Dus mij verbaast dat het stiekem dat Richard Branson nog steeds geld heeft. Om het zo maar te zeggen. Ja, bediening. Dat is gewoon van oké. Cd's zijn ook niet meer echt een melkkoe. En miljarden gestopt inderdaad in die space bedrijven. Vluchtvaartbedrijven is ook al te zielig, geloof ik. In veel gedeeltes, maar in Australië volgens mij is het er nog steeds wel. Virgin Air. Zou kunnen. In ieder geval was genomen. Virgin Atlantic bestaat nog hoor. Virgin Atlantic trouwens, die vliegt naar Amerika. Dat is natuurlijk het ding. Ze zijn op reis op Atlantiks. Maar goed, we zullen het zien. Ja, we zullen het zien to be continued. Mark, de projecten die wel doorgaan, de projecten die niet doorgaan. Precies, ja. Weltsuigend. Een leuk bruggetje eigenlijk van niet alles gaat misschien goed bij Virgin. Niet alles gaat ook goed bij Veritas. Dus dat is het Venus landertje. Dat daadwerkelijk dus weer op Venus zou gaan landen. Vorig jaar was dat nog gepland om in 2027 al gelanceerd te worden. En toen, uiteindelijk hebben ze dus voor twee weken geleden eigenlijk was er dus weer een grote budget review eigenlijk vanuit de NASA. Maar dus twee weken geleden bij de vorige podcast hadden we er al een klein beetje over van wat nu wel, wat nu niet. En toen is onder andere gebleken dat de Mars sample return mission erg veel duurder gaat worden. En toen had Veritas zichzelf al wat kleiner ingeschakeld. Die hadden dus al een delay van ruim drieënhalf jaar erin berekend. En dus gezegd als we in 2031, dus echt bijna vier jaar later pas gaan lanceren. Dan hebben we op dit moment nog een kleiner team nodig. Ze hebben een aanvraag gedaan voor, ik moet even nakijken, volgens mij iets van 57 miljoen waar ze dan om hadden gevraagd. Wat inderdaad eigenlijk heel erg weinig is. Zeker voor ruimte projecten natuurlijk. Ik zou het zelf hartstikke fijn vinden om zoiets te mogen om te mogen. Dat geld te hebben ja. Ja. En uiteindelijk hebben ze anderhalf miljoen gekregen. En dat is eigenlijk wel zo weinig. Wat? Van de 56? Van de 57. Oh ja, 56, 57, ik zie het inderdaad staan. Uiteindelijk is het 1,5 miljoen dollar geworden dat geallockeerd is naar veritas voor de komende vier jaar. Vier jaar? Ja. Dus vier ton per jaar gewoon alleen om de nachtkaars aan te houden? Zoals ik het wel begrijp, het zou ook inderdaad anderhalf miljoen per jaar kunnen zijn. Maar alsnog, dat is gewoon te weinig om dit soort grote missies, ja, belangrijke missies zijn sowieso vrij groot natuurlijk. Wat zou die veritas moeten gaan doen? Landen, maar dan? Die zou dus onder andere moeten gaan landen, zou dus misschien wel ook wat vulkanen in kaart kunnen brengen. Maar het grootste deel zou eigenlijk gefocust zijn op de atmosfeer van Venus, om daar eigenlijk een beetje beter van te begrijpen wat het nu is. En dan ook te kijken, uiteindelijk als dat ding dan zou zijn geland, om daadwerkelijk te zeggen van, waar kijken we naar? Wat voor stenen zien we? Hoe oud zijn de stenen? Dat weten we eigenlijk heel slecht van Venus. Ja, want volgens mij alle landers die daar zijn geweest zijn trouwens ook heel weinig, een of twee, die zijn snel ter zielige gegaan bij de temperatuur en druk die daar heersen. Hier 100 graden en zo. Ja, het gemiddelde is daar inderdaad rond 450 graden Celsius. Je hebt daar een luchtdruk die ongeveer 92 keer zo hoog is als dat we hier op aarde hebben. Ja, dus elk windje is een storm. Ja, en dan heb je ook nog het leuke principe van het zuur dat daar naar beneden komt. Ja, eigenlijk wel. Maar goed, tegelijkertijd, en daarom is juist die atmosfeer wel weer heel erg belangrijk, omdat een deel van die zuren die we daar hebben, dus onder andere fosforzuur, we hebben zoutzuur, we hebben salpeterzuur, daarin zouden we wel misschien weer alle mogelijke elementen die we nodig hebben voor leven, de zogenaamde schnop, zoals het dan wordt genoemd. Oh, schnops. Wat is schnops? Schnops wordt het ook nog genoemd. Ops, dat zijn de zes elementen, dus koolstof, waterstof, stikstof inderdaad, zuurstof, fosfor en zilver. Schnops, zwavel. Ja, zwavel. Schnops. Ja, in de astrobiologie is dat een hele bekende afvoeting. Schnops. Gaan we erin. En die kan je dus daadwerkelijk allemaal vinden door eigenlijk de hele atmosfeer van Venus heen en op bepaalde hoogtes heb je wel normalere druksystemen en ook normalere temperaturen op Venus. Ja, dat is wel gespeculeerd over ballonnen om dan daar rond te dobberen. Zeppelins dobberen. En dat daar ook leven zou kunnen ontstaan in de Venuswolken. Dat is dan inderdaad een vraag. Allemaal speculatieschiemen. Precies, ja tot nu toe dus nog niet. Maar goed, Veritas zou daar misschien iets meer uitstuitsen over kunnen gaan geven. En die heeft nu dus eigenlijk zo weinig geld gekregen dat eigenlijk Veritas zelf een hele hele hele hele hele hele hele hele hele hele hele hele hele hele hele hele hele hele hele hele hele hele hele hele hele hele hele hele hele hele hele hele hele hele hele hele hele hele hele hele hele hele hele hele hele hele hele hele hele hele hele hele hele hele hele hele hele hele hele hele hele hele hele hele hele hele hele hele hele hele hele hele hele hele hele hele iJtesz. En die te neerzetten op die omcommunieve부� die وہ intense functies en in de makkelijke equipment decides alles en niets. Nou ik heb het je end speeds72 sonen hem ook ge prze recompense, het den 콜리-een. Het het jeills- раб diaan alle spellen de applaude arms. daar is dus, wat jij zegt, er wordt niks meer gebouwd. Nee, precies. En dat is natuurlijk ook wel vrij cruciaal als je daar uiteindelijk heen wilt gaan. En een van de hoofdoorzaken die uiteindelijk genoemd is, ook door het team zelf, is de Psyche mission. Dus een andere missie van NASA en die is eigenlijk misschien op de lange termijn minder interessant. Al dus het verite als team, maar goed, ik kan me er zelf eigenlijk ook wel een beetje in vinden. Maar die gaat dus naar de astroïde, Psyche heet die. En die wordt oktober dit jaar al gelanceerd. Dus die staat gewoon iets eerder op de agenda en is daarmee iets hoger. En zij heeft daardoor geld weg. Is dat waar het over gaat? Eigenlijk, aan de ene kant wel. Aan de andere kant bestaat deze natuurlijk al heel erg veel langer. Dus op het moment dat je dan een paar miljard eigenlijk aan verzonken konsten hebt voor zo'n Psyche mission, dan is dat natuurlijk ook niet goed. Dus ik snap volledig dat ze die inderdaad voorrang moeten geven. En dat is weer eigenlijk de hele andere kant op. Die Psyche zou misschien weer interessant kunnen zijn voor astroïdemining. Ah, ja, goed. Dat is weer een heel ander verhaal. Ja, ja. Dus dat verite is. Nou ja, ik lees even mee met het stuk van Space.com dat ook in onze show notes zal staan. Dat Laurie Glaze, de baas van de Planetary Science Division van NASA, die is er ook niet blij mee, want die wil eigenlijk liever ook gewoon meer geld aan alle projecten kunnen doen. En ondanks dat, hebben ze dus al dit geld doorgeschoven, inderdaad wat jij zegt, het weggezogen om het dus te stoppen in projecten die een budget overrun hadden. Of vertraagd waren de Psyche inderdaad. En er werd nog een ander genoemd. Ja, de Mars sample return. Daar komen zoveel bedragen van langs. Die is duurder geworden. Het was er soms 800 miljoen en het werd 1,1 miljard of zo. Dat heb ik even uit mijn hoofd gezegd. Ja, en misschien nog wel meer. Als je praat over geld wegzuigen, dan is dat een hele goede. En Mars sample return, ook in verband met een onderwerp dat ik straks nog vertel, wat is Mars sample return voor een missie dan? Hoe is die anders dan Perseverance? Of is dat degene die dus van Perseverance moet gaan ophalen? Precies, dat is het idee dat hij inderdaad van Perseverance wil gaan ophalen. En ja, er worden natuurlijk nu al een beetje vragen gesteld van waarom duurt het zo lang als we in 2022 en 2023 bezig zijn met die samples verzamelen. Dat is er pas rond 2033 op zijn vroeg. Straks staat de schimmel erop. Dat zou mooi zijn. Ja, precies, dat zou heel mooi zijn. Direct leven ontdekt. Inderdaad. Nee, dus dat is nog wel een beetje de vraag. Dus die zijn ze eigenlijk heel erg aan het pushen voor een lanceerdatum, niet later dan 2029. Dat is over zes jaar ongeveer, om dan al richting Mars te gaan. Maar ja, al. En ja, daarvoor hadden ze dus inderdaad, ik zie het hier inderdaad ook staan, dat ze eigenlijk nog een extra 750 miljoen willen hebben voor eind 2014. 750 miljoen extra? Ja, van de 8,5 miljoen die ze al hebben gekregen. Dus dat is flink. Ik weet niet of we dat meteen moeten doen, maar ik heb vanuit Europees perspectief, want daar komt ook een sample return mission, daar heb ik dan ook wel nieuws over. Ja, kom erop dan. Ja, kom op. Want ExoMars, daar gingen we even vorig jaar bij, daar hebben Michel, Luc en Erik daar over gehad. ExoMars was een soortgelijke missie, als die je net omschreef, wat Amerikaanse was. Een ESA missie. Een ESA missie om dus een sample op te halen van Mars. Zou ExoMars gaan doen met de Roseland What Rover, als ik me niet vergis. En dat was samen met Roseland Franklin, moet ik goed zeggen. En dat was samen met de Russen gedaan, met Roscosmos zou dat graag gebeuren. En vorig jaar vanwege de oorlog in Ucraine is dat helemaal op de lange baan geschooven en moest eigenlijk die hele missie tegen de licht worden gehouden door de ESA, omdat er was hardware die samen met de Russen werd uitgewisseld en het was gewoon echt een gezamenlijk project. De Russen deden moeilijk, ESA deed moeilijk en dat is gewoon opgehouden. Heel veel van die samenwerking gaat niet meer door. Maar nu is in de afgelopen weken dus langzaam duidelijk geworden dat er echt een doorstart komt. Nieuwe lanceer datum als in ambitie voor 2028. Hoeveel later is dat dan oorspronkelijk? Nou hij zou in juni aankomen. Deze juni. Deze juni. Ook in 2022. Dus we zouden eigenlijk elk moment kunnen gaan klaarzitten voor de landing. Oké, maar beter later dan ooit. Ja en nu wordt dat dus eind dit decennium. En dan moet dus ook nog vervolgens die sample terug. Ik vind het wel op zich wel aardig dat je langzaam kan zien dat de jaren 30 echt mastjaren gaan worden. Dat wordt heel vet. Ik hoop dat iedereen het kan meemaken. Strop onze mouwen voor stop. Precies, over tien jaar wordt het echt heel tof. Maar nu moeten we allemaal nog op wachten. Dus even het nieuws is, ze hebben bekend gemaakt dat het weer op de baan staat. De NASA gaat waarschijnlijk meedoen. Dat hebben de jongens vorige keer een beetje verteld. Dat is echt in het budget wat ruimtevrij gemaakt om mee te gaan doen aan ExoMars. En de werkzaamheden in Turijn in Italië zijn weer opgestart. En de Rover heeft daar in de testomgeving een heel diep gat geboord. Waar ze zelf heel trots op zijn. Ze zijn zo diep geboord op Mars. 1,7 meter diep. In Martian-like ground. Wel vet. Ze hebben dat in een hal allemaal een stukje Mars nagebouwd. En die 1,7 meter is dus 25 keer dieper dan dat een Rover ooit heeft geprobeerd op Mars. En dan ga ik naar Mark. Wat kan jij als geoloog op die 1,7 meter meer vinden? En hoe verschilt dit van wat Perseverance aan het doen is? Een van de dingetjes die ze dus inderdaad wil gaan doen. Zowel geofysisch als geochemisch. Dat ze dus willen gaan kijken. Over die 1,7 meter zouden we net genoeg lengte moeten hebben om de geothermische of ariothermische gradiënt onder andere te kunnen bepalen. En dat zegt dan weer eigenlijk over de... Hoe de temperatuur verloopt met de diepte. Precies. En dat zegt dan weer wat over de activiteit die we nog een beetje kunnen verwachten in Mars of aan de oppervlakte van Mars. Er zijn ideeën dat er op verschillende plekken, misschien zelfs door kraters geïnduceerd eigenlijk op Mars op hele grote diepte nog wat warmere plekken bestaan. Wat dan misschien wel weer geschikt zou kunnen zijn voor leven. En dat heeft Insight natuurlijk geprobeerd. Helaas niet volledig succesvol. Dus we hebben een beter idee ervan, maar nog steeds niet helemaal. En verder willen ze dan ook juist eigenlijk vanaf grotere diepte samples gaan nemen. Om dan onder andere met verschillende instrumenten te gaan kijken of we daar sporen van leven in kunnen vinden. Zeker ook omdat we huidige waarnemingen laten zien dat leven op Mars, als in echt bovenop aan de oppervlakte, erg onwaarschijnlijk is. En dan ga je ervan uit dat waar je in zit te boeren dat het sediment is. Want anders, als het puur rots is dan is het niet zo groot. Ja, als het netrock zou zijn dan wordt het inderdaad een stuk lastiger. En het boort ook moeilijk trouwens. Ja, dat zou misschien wel weer een plek kunnen zijn voor leven. We doen ook op aarde af en toe nog steeds hele rare metingen van dat we echt meters of zelfs kilometers diep in stenen zitten en dat we dan nog steeds daar micro-organismen weten die je weetend overleven binnenin een steen. Hoe is mogelijk. Ja, en dat is misschien dan ook alweer iets wat we op Mars zouden kunnen vinden. En dat dat gewoon simpelweg nog niet de tijd heeft gehad. Juist omdat het minder tectonisch actief is en vulkanisch actief. Om eigenlijk in de loop van miljarden jaren te evalueren dat het ook aan de oppervlakte zou kunnen overleven. Dus ja, dan moeten we wat dieper kijken. Lettelijk. En dan ga je dus dieper. En daarom kan je het vinden. Oxyaplanum is de volgende. Ja, de landplek. Ken jij die? Of weet jij wat voor een plek dat dan gaat? Ongeveer. Ze wilden dus inderdaad, weet je al zei Herbert, voornamelijk sedimenten opzoeken. En dan kleimineralen en gehidrateerde mineralen. Dus eigenlijk de spulletjes die we ook hier op aarde goed gebruiken als vruchtbare grond. En het is nog een beetje de vraag of ze inderdaad bij Oxyaplanum blijven. Dus in de eerste instantie in 2014 hadden ze een korte lijst gemaakt van een stuk of zeven verschillende mogelijke landing sites. En uiteindelijk toen hebben ze dat in 2015 hebben ze dat vastgesteld. En toen in 2018 dat... Ik laat even een plaatje zien van waar dan die landing site is. Ja, een stukje mars in full color. Precies, maar je ziet ook heel duidelijk dat zo'n gradient verloop, je ziet heel duidelijk dat daar als het ware iets gevloeid heeft kunnen zijn, Mark. Is dat correct? Je ziet het zo langzaam aflopen, het kan duidelijk een soort meer zijn dat als het ware droog is gevallen of... Ja, ik moet zeggen dat de schouw van het plaatje dat je hier hebt is enorm groot. Dit is meer de Oceaan eigenlijk, waarschijnlijk zoals we hem dan kennen. Dan inderdaad een meer. En hier hebben we dus inderdaad een krater aan de rand, een beetje gevonden. Dus het is een beetje vergelijkbaar, zoals waar we nu in de Yserokrater zitten, waar je dus eigenlijk een delta hebt die vervolgens door een vrij relatief recente meteorietweer is aangesneden, zodat je ze eigenlijk ook in die lagen van de delta kan zoeken. En dus eigenlijk een veel groter gebied komt te zoeken, want zo'n delta komt natuurlijk er vanuit gegaan dat het een rivierachtige delta is. Je ziet het hier bijna, je ziet bijna een soort estuarium hier lopen, ik weet niet of je het kent, maar alsof het inderdaad een opgedroogde rivier is, zeg maar. Ja, ja, dus... Doe ik nog even hoe dat heet, Thijs? Dit heet... Oxioplanum heet dat. Dankjewel, Mark. Dan kunnen mensen dat zelf doen. Oxioplanum, oh, dan komt die kaart voor tevoorschijn, hè? Ja, planum, dan krijg je hem wel. En hoe ver is dat af van where, van Jezero value, hoe heet dat ook alweer? Jezerokrater, waar Perseverance is. Oh, dat is een hele goede, ik moet zeggen mijn... Ik probeer de Google Mars er even bij te pakken, heerlijk, gewoon nog steeds een tip, hij bestaat nog steeds, maar die kon Oxioplanum niet vinden, dus dat is wel interessant. Dus niet up to date genoeg. Nee, ik zit... Oh ja, ja. Maar zijn we ver genoeg met ExoMars? Ja, ik denk dat we ver genoeg met ExoMars... Het ding is een beetje, we hebben het er weleens over gehad, het wordt weer opnieuw opgestart. Ik denk dat we het ook de komende tijd niet echt heel veel over zullen hebben, omdat het zo gewoon aan de slag gaat om weer te gaan lanceren. En dat is toch zo goed. En dat is over vijf jaar, dus vandaar. We komen er vast nog een keer op terug. Dat is goed om te weten. Ja, dan weten we dat. Was jij door je projecten heen die opgestart dan gestopt zijn? Dat hangt er vanaf. Ik heb er nog een stuk of vier. Jaag ze er even snel doorheen alsjeblieft. Dus onder andere Dragonfly, die is dus wel goed gekeurd. Ook lancerend data, inderdaad, in 2027. Dus dat is een soort van ingenuity zoals die van Mars kennen, alleen dan iets groter. Super fascinerend, want ja, Titan is natuurlijk een heel andere wereld. Ja. Met een andere atmosfeer heb je echt een andere soort drone nodig. Met andere vliegheidsschappen. Nou, eigenlijk is het dus een bijna valspelen in termen van dronologie, of hoe je het ook wilt noemen. Juist omdat Titan heeft dus een hele zware atmosfeer. Dus aan het oppervlakte van Titan. Dus het is relatief makkelijk om een drone te laten op te zetten. Volgens mij is het ongeveer anderhalf keer zoveel luchtdruk als het weer op aarde. Ik ben er even van spreek, je kunt er water trappen en dan ga je al omhoog. Bijna. Nou, er is wel op een gegeven moment inderdaad een idee geweest van op het moment dat je mens daar vleugels zou geven als een vogel. Zou een mens dan sterk genoeg zijn om zichzelf omhoog te kunnen? Geweldig gedachte-experiment. Met je armen net niet, met je benen wel. Dus als je inderdaad zo'n soort Leonardo da Vinci-achtige traapstoel hebt, dan zou je daar inderdaad mogelijk al ter lucht in kunnen komen. Minder zwaartekracht ook nog. Ja, precies. Lager, de zwaartekracht nog lager dan Mars. En tegelijkertijd wel weer een dikere atmosfeer. Dus weer leuker voor vakantie, dus toch, Titan. Ga niet naar Venus, ga naar Titan. Ga met je camper naar Titan. Dan heb je ook direct gratis methaan eigenlijk. Dus om je gasbrander wel weer weinig zuurstof. Je zuchtstof meenemen. Die tanks heb je dan wel weer nodig. Maar je hebt er onder andere methaanmeren en methaanijst dat daar ook weer eigenlijk een beetje zoals water op aarde een hele cyclus heeft. Ik probeer me voor dat het voortzit. Dat is echt lachen. Dan heb je dus een primusje op een tank met zuurstof. En dan komt die zuurstof daaruit en dan steek je dat aan. Ja, ja. Want het doet dat die methaan er... Ja, het is heel apart. Ik raak me wel af. Dus bij die dragonfly, ik neem aan, ziet hij er een beetje uit als een dragonfly, als een libelle? Want het is dus een soort drone-ding. En hoe land of staagt hij op en waar haalt hij dan zijn energie vandaan? Dat is mijn voornaamstvraag. Van hoe gaat hij stijgen? Dat krijg je wel veel in één keer. Hoe hou je zo'n ding in de lucht? Dat is een beetje... Hij heeft eigenlijk meer het beeld van een typische drone op aarde. Een quadcopter, om het zo maar te zeggen. Ja, precies. Alleen dan met twee hoevertjes boven elkaar. Dus het heeft meer als het lichaam van een helikopter met twee sleetjes eronder, zeg maar, twee pootjes. En dan met twee vleugels. En dan op die vleugels zitten dan dus twee helikoptertjes die dus zowel boven als onder zijn. Dus de turbulence-stromingen tegen te gaan. En daarmee zou hij zichzelf omhoog kunnen doen. Waar zijn energie vandaan komt, dat is een hele goede vraag. Dat weet ik eigenlijk dan weer net niet. Dan ga jij eventjes door jouw project verder en dan doe ik eventjes mijn eigen vraag. Ik zal meteen beantwoorden. Ja, goedelukkig. En wat ik dan wel weer leuk vind van Dragonfly is dat hij onder andere ook een klein boordje erin heeft. Dus die gaat ook echt in titan boren. En dat wordt dan eigenlijk de derde buitenaardse plek waar we dan op zouden gaan boren. En dan is inderdaad ook eigenlijk... Dat wordt niet opgehaald, denk ik. Nee, dat wordt niet opgehaald. Dat is in ieder geval voor dit moment nog niet de bedoeling. Maar er zit dus een kleine massaspectrometer aan boord. Dus ze kunnen in ieder geval kijken wat daadwerkelijk de samenstelling van de grond daar is. En dan hebben ze ook nog een ander soort, een laserspectrometer. Heel erg vergelijkbaar met wat we van Curiosity hebben. Daar hebben we toch wel een hele hoop data weer vandaan weg te halen. Dus dat is echt wel... Wanneer wordt die gelanceerd? Het idee is nu dus erginds in 2027. Ik weet niet precies hoe de launch windows daarvoor openen en sluiten. Want je moet natuurlijk iets verder nog naar Mars. Kies er nog één uit, want we zijn bijna halverwege en we hebben nu twee... Oh, wat goed! Dan zal ik even snel zeggen. Hij krijgt een lithium-ion-batterij gewoon in zicht. Daar gaat hij op vliegen. En er gaat een radioisotoop thermoelectric generator mee. Dus dat wordt nu pliaire. Maar toch ook zonne-energie die in een accu wordt gestopt? Anders heb je geen lithium-ion... Nee, maar er komt dus een kernreactortje bij in de buurt te staan waar die heenvliegt om op te laden. En dat sla je dan op? Ja, precies. Geen zonnepanelen. Nog één project Mark. Ja, nou dan vind ik het nieuws uit Canada nog wel leuk. Die hebben nu ook toegezegd om mee te helpen met de extensie van het internationaal ruimstation tot 2030. Daarmee zijn ze eigenlijk de opeen en laatste partner die meegaan tot 2030 aan boord van ISS. Als enige blijven dus de Russen nog over. Die hebben eerder aangegeven dat ze in ieder geval tot 2024 willen onderdeel zijn van het beheer van het station. En begin vorig jaar hebben ze uiteindelijk ook gezegd, of eind vorig jaar, sorry begin dit jaar, hebben ze toen ook nog een nieuwsbericht gedeeld dat ze wel operaties willen blijven doen aan boord van het ISS tot 2028. Maar dan is weer niet helemaal duidelijk in hoeverre ze dan ook de support blijven leveren. Dat is ook een heel belangrijk voor de herbevoorrading om te zorgen dat die kleine Soyuz modules daar aan kunnen blijven zitten. Dat we dus onze mensen kunnen evacueren mocht het nodig zijn. Dus ja, Canada zegt daar wel op toe en dat heeft waarschijnlijk ook een beetje te maken met Artemis 2. De NASA missie die richting de maan gaat maar niet op de maan gaat landen. Dat zou Artemis 3 worden. Daarop heeft NASA nu toegezegd dat ze ook een Canadees astronaut willen meenemen. Dus dat zouden drie Amerikanen en een Canadees worden. Het is onderdeel van het loven en bieden. Ja, precies. En dan eventjes in het, want dit is een thema-uitzending aan het worden over missies wel en niet doorgaan en dingen wel en niet omvallen. Dus bij de Russen gaat het ook echt niet goed. Dus echt Rusland begint het ruimteprogramma steeds verder in te storten. Zelfs de Kazachstan had bij Baikwunur beslag laten leggen op bepaalde assets van een Russisch bedrijf daar. En dat komt dus bovenop eigenlijk al die feitjes. Want de Soyuz-reketten hebben problemen gehad. Kazachstan kijkt natuurlijk ook naar Oekraïne. Denk je, als het daar mis gaat dan zijn wij aan de beurt. En Kazachstan heeft natuurlijk daarmee ook gewoon een klein beetje eigen infrastructuur. Dus die wil ook wel. Dus wat de Rusland betreft wordt er veel gereshuffled. Herbert, ik wou zeggen, want jij hebt nog helemaal nooit onderwerpen kunnen aanbrengen. Dus eerst even kijken. Het is zo verschrikkelijk leuk. Die Duitenschuif is dus een bol die je kunt voorstellen rondom een ster. Zoals bijvoorbeeld de zon. Stelt je die ster voor als het centrum van een zonnecelsus, zoals bijvoorbeeld het onze. En er is een beschaving, zoals bijvoorbeeld die van ons, die energie nodig heeft. Die zit op een planeet waar je natuurlijk een heel beperkte hoeveelheid van al die zonnestraling ontvangt. Hoewel wat er op aarde aankomt aan zonneenergie, daar kunnen we nog een hele tijd mee vooruit. Goed, je energiebehoefte zou kunnen groeien. En je vindt het jammer dat al die zonneenergie ongebruikt het heelal in gaat. Dus hoe kunnen we die opvangen? Dan moet je een bol om die ster heen bouwen. En die bol aan de binnenkant plaveien met zonnecellen. En dan heb je veel meer. En kun je, zoals Ars Technica vet knipogend schreef, dan kun je lekker bitcoin gaan minen. Bitcoin minen, dat is een duizend sfeer. Daar moet je natuurlijk erg op laten. Ja, precies. Maar goed. Dus er is iemand aan het rekenen geslagen daar bij Ars Technica. En die heeft om te beginnen maar gezegd, stel nou dat je de aarde zelf neemt en die zaag je in plakjes. En die plakjes ga je allemaal, daar ga je een bol van bouwen. In de buurt van de afstand van de aarde. Die kies je als de plek voor die bol. En dan heb je energie nodig om al dat materiaal van de aarde ergens anders te brengen. Dus uit het zwaartekrachtveld van de aarde te halen. In het begin gaat dat heel moeilijk. En naarmate de aarde verder opraakt gaat dat steeds makkelijker. Dus daar kun je aan rekenen. Ja, als gedacht experiment is het al wel vreselijk grappig. En dan gaat het ervan uit om te beginnen dat plakken worden met een dikte van een kilometer. En dat je daar zonnepanelen opbouwt van 10 procent efficiëntie. Nou ik sla alle etappes eventjes over. Maar dan komt die in eerste instantie uit voor dit geval op een terugverdientijd in energie termen van 60.000 jaar. Oh! Dus de energie die je erin steekt om die bol te bouwen. Die krijg je met deze voorwaarden terug in 60.000 jaar. Ja ik heb zoveel vragen. Doe eens erin. Nou oké dus je bouwt hem op afstand van de aarde. Als je erbij onze zon doet dan heb ik ook eerst een vraag. Hoe zorg je ervoor dat wij in ieder geval zonlicht blijven krijgen? Komt er een soort opening in de baan waar de aarde is? Nou ja kijk als je de aarde in plakjes snijdt dan stopt die te bestaan. Oh! Je wilt hem echt heel de aarde dan mee opheffen? Dan stel ik me voor om het even allemaal serieus te nemen. Wat natuurlijk maar half is dat je aan de binnenkant van die bol gaat wonen. Dat is een... Daar gaan we dan gewoon wonen? Ja dat zou kunnen. Op een zonnepaneel soort van? Je gaat ervan uit dat het zou kunnen. Op sommige plekjes zijn er even geen zonnepanelen. Dus ik moet het even uit mijn hoofd zetten. Het is een bol met een geweldige oppervlakte. Ja nee dat zegt het wel. Een veevelvoud van de oppervlakte van de aarde. Maar even het... We kunnen het niet weten over een andere ster doen. Is dat niet... Dat is een beetje ver weg. Ja maar. Maar wat hier wel, laten we het verhaal even afmaken. Want het gedachte experiment gaat verder. In de eerste plaats om aan een andere knop te draaien. Je kunt je afvragen wat gebeurt er als je de aarde snijdt in plakjes van een meter dik. In plaats van een kilometer. En als je 90% efficiëntie hebt met die plakjes van een meter dik. Kun je die bol veel meer afmaken. Want in het eerste geval kreeg je die bol maar voor een deel af. Maak je de plakken duizend keer zo dun, krijg je duizend keer zoveel. Dan kun je de energie terug verdienen in een handvol jaar. In een jaar of vijf. Dus het gaat dan een stuk sneller. Dat vind ik ook redelijk. Want je moet je voorstellen dat je mensen aan het werk zet om die bol te maken. En het zou niet helemaal netjes zijn om generaties en generaties aan die bol te laten bouwen. Die dus al hun activiteiten, al hun economische activiteiten in die bol moeten steken. Zonder dat ze er zelf ooit iets van terugzien. Dus dat is niet gewenst. Het is slechts één van de vele niet gewenste dingen van de wereld. Dus dat is één knop waar je kan draaien. Dus dat is één knop waar je kan draaien. Andere knop waar je kan draaien is je doet het niet met de aarde. Maar je doet het met Mercurius. Ah, oké. Dat is ook heel interessant. Want dan heb je weliswaar een kleinere planeet. Maar die zit veel dichter bij de zon. Dus elke plaat die je zaagt, om zo te zeggen, die vangt veel meer zonne-energie op. Mercurius is ook een kleinere planeet. Dus het kost minder energie om die aan stukjes te zagen. Die hoeft alleen maar uit zijn eigen zwaartekrachtveld gehaald te worden. Dus dat kost minder energie. En je hebt meer opbrengst omdat je meer zonne-energie opvangt. Dus doe je dat met Mercurius. Ik ga meteen naar het geval van één meter dik en 90 procent efficiëntie. Dan heb je je energieinvestering in minder dan een jaar terug. Als je erin slaat om die bol te bouwen. We hebben het niet over hoe lang het duurt om die bol te bouwen. Dat is een van de factoren waar niet aan gerekend is. Misschien een van de vragen die jij zou hebben. Hij begint meteen energie op te leveren. Dus je kan natuurlijk, zodra er één zonnepaneel is, dan komt daar energie van af. Dus je hoeft niet af te zijn om al iets op te leveren. Dat is wel fijn. Hij heeft ook nog gerekend aan wat gebeurt er als je dat met Jupiter doet. Dat is heel ingewikkeld. Jupiter bestaat maar voor een deel uitbruikbaar materiaal. Het is voor een groot deel gas. Dan moet je weg zien te krijgen. Als je het met Jupiter doet, even kijken of ik dat tegenkom. Dan kom je ook aan tijden die niet echt realistisch zijn. Het idee is dus meer je gebruikt het materiaal dat die planeet je biedt om die zonnepaneelen te maken. Dat is de kern van het ding. Waarom kan dat niet gewoon met astroïdes? Ik vind het idee dat je op een andere planeet heel veel zonnepaneelen bijlegt. Die zijn klein, daar heb je veel te weinig materiaal. Het geval van Mercurius is eigenlijk het meest aantrekkelijk. Om de factoren die ik noemde, die zitten dicht bij de zon. Dus wat je daar bouwt, dat brengt veel op. Het materiaal dat je nodig hebt, dat je uit het zwaartekrachtveld van Mercurius moet halen, kost minder energie. Om dat daar weg te krijgen. Dat schiet dus op. Wat het meeste opschiet is trouwens, en dat is een andere manier om er naar te kijken. Dat is dat je wel Jupiter neemt. Maar dat je het materiaal van Jupiter brengt naar de baan van Mercurius. Dat kost veel meer energie. Omdat je dat materiaal moet je eerst afremmen. Dan moet je het uit de baan van Jupiter halen. Daarna valt het naar de zon toe, moet je het nog een keer afremmen om het in de baan van Mercurius te krijgen. En dan moet je nog gaan bouwen en zo. Maar dan heb je zoveel materiaal, dat je zelfs op een afstand drie keer zo groot als die van Mercurius, de hele bol kunt bouwen. Want in alle vorige gevallen had je te weinig materiaal om de hele bol te maken. Maar met materiaal van Jupiter, dichter bij de zon en ter hoogte van drie maal de baan van Mercurius, kun je die hele bol bouwen. En dat is in termen van energiekosten en energieopbrengst altijd het meest gunstig. Dan krijg je het meest bang voor je bak. Wat vind jij ervan Mark? Ik vind het een heel grappig, fascinerend iets. Ik heb zelf ook een keer een berekening gezien op een Qorab, een vragen site, op het moment dat we de hele aarde zouden gebruiken om een volledige Dyson sfeer te bouwen. Ik vind het heel goed dat je zegt, het wordt eigenlijk meer een soort Dyson donuts dan een hele Dyson sfeer. Als je dus wel de aarde zou gebruiken, op de plek van de aarde een bol eromheen zou maken, dan komt deze persoon uit op een dikte die je kan hebben van de sfeer zelf, van ongeveer 3,85 mm. Het is dunner, vergelijkbaar met een ijerschaal die je dus de hele zon kunt doen. En hoe stevig dat natuurlijk is, laat staan dat je daaroverheen zonnepanelen kunt bouwen. Ik vind die idee wel grappig, misschien kun je een Virgin vragen. Je hebt toch niks te doen, die mensen van Virgin. Maar je lijkt het volslagen dystopisch, maar dat tweezijden ook. De vraag is natuurlijk voor welk doel zou je al die energie nodig hebben. Dat is één hele belangrijke vraag. Dat weten we op dit moment helemaal niet, want als we nu de hele aarde zouden volplavijen met zonnepanelen, dan zouden we meer energie hebben dan we kwijt kunnen. We weten dan wat er te doen is. Wat hier ook totaal niet behandeld wordt is hoe je zorg dat je zonnepanelen hebt om die geweldig oppervlakte mee te bekleden. En hoe krijg je al die energie naar de plek waar je het wilt gaan gebruiken. Want je hebt dus geweldige afstanden. En ja, zeg het maar, hoe richt je dat in? Wat eigenlijk mijn grootste takeaway is van dit hele verhaal is niet die Dyson-sfeer, maar meer überhaupt het idee dat er wordt nagedacht over het totaal afgraven in plakjes snijden van totale planeten. En waar ik dan een beetje bang voor ben is... Dat is ook erfgoed, wil je maar zeggen. Ja, als we energie te over hebben, dan is de mens destructief genoeg om inderdaad aan zulke idioten dingen te beginnen. Om op een gegeven moment gewoon hele hemellichamen op te gaan eten. En dus dan begint het bij AstroVidus, lekker klein, en dan geven we het een paar miljoen jaar. En we gaan Mercurius afgraven, want ja, we hebben spul nodig. Grondstoffen zijn duur. Ja, nee, we hebben hem toch. Ik las toevallig van de week ook nog over planetary protection. Dat was dan weer in de context van Mars, waar we in veel fout heen gaan de laatste tijd. En we hebben daar in een vroege Space Cowboys nog een keertje over gepraat, met de Planetary Protection Officer van ESA. Wat een heel leuk gesprek was, dat nog steeds online zat volgens mij. Maar dat is wat jij aan de orde stelt, hoe moet je dat doen? Je zaagt iets in stukjes wat je misschien ook wel wil behouden, wat misschien op zichzelf wel waarde heeft, al was het maar als decor voor ons leven hier op aarde. Ik ben er zo bang voor omdat mensen zo vaak laten zien dat ze zo ontzettend in een tunnelvisie hebben over dat wat ze zelf nodig hebben. Dus de mens heeft X nodig en dan gaan we dat gewoon beploegen, minen, opzuigen, opeten, om het maar te doen. Dit omschakelpunt, bij mij is al ongeveer halverwege Space Cowboys gekomen, waar ik eerst alleen maar droomde van, wow, hoe vet is wel niet onze exploratie, begin ik steeds meer in te zien dat het begint met de Cowboys en uiteindelijk komen de grote machines en dan gaat er gegraven worden en dan maakt de mens er nooit echt iets hyper inclusiefs van, het is altijd heel functioneel, extreem functioneel. Dus als ik dan zulke dingen hoor dan denk ik, ja, I guess, maar gelukkig pas over een paar millennia. Ik kan erin komen en de parallel die ik zie is, we zijn gewend geraakt aan vliegvakanties en het klimaat gaat naar de Ratsmodee en waar nu over nagedacht wordt, hoe kunnen we nou, nou noem maar eens een dwarsstraat elektrisch gaan vliegen zodat we toch nog die vliegvakanties kunnen hebben. In plaats van dat we concluderen, misschien moeten we eerst even ophouden met de vliegvakanties. Nee, ja, ja. Tot de klimaat weer in orde is, dan zien we wel weer verder. Je moet de minst destructieve technologie vinden, denk ik. Dus ik heb voorlopig zoiets van, ja, laten we nou eerst maar even zonnepanelen inderdaad op de aarde gooien waar het gewoon, waar het een plus zou kunnen zijn op heel veel. Je kan op heel veel plekken zonnepanelen leggen dat het een plus is voor de biodiversiteit. En dus als we nou eerst even ons daar op, daar op focussen. Ik geloof niet dat je je ongerust hoeft te maken. Eigenlijk ook, dank je wel. Want problemen waar die Duitse sfeer een oplossing voor zou zijn, hebben we nog helemaal niet. Ja, oké, nou, ik vind het overvloed aan energie en dat ook uit de ruimte halen op een bepaalde manier, volgens mij ben ik daar wel 100% voor, want die energie komt wel op hoor. Hoe goedkoper die energie wordt, hoe meer we kunnen. Dat is gewoon een ding. Nou ja, luister eens, daar heb ik ook nog wat op te zeggen. Wat je natuurkundig gesproken doet in zo'n geval, dat is een, even heel, ik kan bijna zeggen, ik ga er in een helikopter boven hangen. Je maakt een brandglas. Je vangt overal rondom de zon energie op. Die richt je op de aarde. Laten we even ervan uit gaan dat we op aarde dat allemaal gaan zitten opmaken. Dat betekent dus dat al die energie naar de aarde gaat, die wordt gebruikt en wordt dus omgezet in warmte, zeg ik dan even als natuurkundige. En als je alle energie die de zon uitstraalt op de aarde richt en daarom zit in warmte, nou dan kan ik je vertellen wat er gaat gebeuren. Ja, ja, ja, ja, precies. Dat wordt warm. Dan gaat die aarde sowieso over in dampvorm. Ja, ja, ja. Alle energie van de zon in één lente. Dan hoef je niet eens meer in plakjes te snijden. Dat is best een goed wapen trouwens tegen aliens. Ja, dus er is wel een bezwaar tegen onbregrensd energie gebruiken. Dat is de warmte dood. Ja, ja, ja. En in ieder geval op een energie schap. Ja, maar ik heb het inderdaad over interplanetair reizen en zo. Ik denk dat je op een gegeven moment wel een plek vindt om het weg te houden. Oké, dat zou nog kunnen. Dan besteed je die energie ver van de aarde en dan is die in elk geval niet schadelijk op die manier. Dat zou dan nog. Ik denk als wij nog jouw onderonderwerp willen, dan moeten we het ook wel thuis bekijken. Ik geef jou het woord voor jou. Het is een relatief klein, maar het is toch wel heel erg mooi via onze grote vriend Grover Schilling. Die ook bij BNR een podcast heeft over astronomie. Ik pak hem er eventjes bij. Het gaat er namelijk om dat er op basis van oude data een actieve vulkaan is gevonden op Venus. Dus dan zijn we toch weer even terug bij Venus. Amerikaanse wetenschappers hebben oude radarwaarnemingen gebustudeerd uit de jaren 90 nog zelfs. Toen zagen ze dat in die data een krater was die bijna 2 kilometer in diameter was. Die in 8 maanden tijd ingrijpend is veranderd van vorm en grootte. En dat was het van hoe kan die krater nou veranderd zijn? Dat was eigenlijk de meest logische conclusie. Dat is een actieve vulkaan. Spannend. Spannend. Ja, dat is wel heel gaaf. En het zou kunnen, dus Bernd Anderweg van de Vrije Universiteit van Amsterdam. Die is ook eventjes gesproken door Govert. En die had zoiets van dat is eigenlijk wel een behoorlijk overtuigend stukje data hier. Het zou zomaar kunnen zijn. Nou ja, wij hebben hier een exogeoloog zitten. Ja, precies. Dus ik wil wel even weten wat het commentaar van Mark Heemskerk daarop is. Ja. Nou, ik moet zeggen ik heb inderdaad ook een artikel gelezen. En Bernd ken ik ook vrij goed. Die zit natuurlijk inderdaad aan de vu. En dus ja, ik moet zeggen, mijn kennis over Venus is niet zo uitgebreid. Maar het lijkt mij wel inderdaad eigenlijk de enige logische verklaring. En tegelijkertijd zijn we al eerder een beetje aantwijverig geweest of er inderdaad nog actief vulkaanisme is op Venus. En het lijkt inderdaad wel lastig uit te sluiten. Venus staat natuurlijk ook letterlijk wat dichter bij de zon. Is sowieso wat warmer, zoals ik al zei, rond 450 graden Celsius aan het oppervlak. Ja, dan duurt het gewoon heel erg veel langer voordat inderdaad alles is afgekoeld tot zo'n verre staat... dat we inderdaad geen vulkaanisme meer zouden hebben. En wat ik me dan eigenlijk vooral afvragen is in welke vorm is dit vulkaanisme? Want zover wij weten van Venus is bijvoorbeeld geen plaat tektoniek. Is de aarde eigenlijk de enige die echt van die duidelijke onderscheidbare platen heeft? Ja. En juist aan de randen daarvan hebben we dan veel vulkanen. Hoe ontstaat het vulkaanisme dan op Venus? Hebben we dan bijvoorbeeld alleen hotspot vulkaanisme? Hebben we juist grote opzwellingen vanuit de korst of juist uit de mantel? Laten we er een missie heen sturen die dan landt en zo? Nou, ja, precies. Dat is wel interessant omdat Govert schrijft ook van... pas begin jaren 30 gaan we er veel meer van af weten. Want dan gaan er twee projecten heen die daar meer over kunnen vertellen. En Vision en Viritas. Precies. Dus dat moeten we maar even zien of dat op die manier gaat. Maar als het goed is kan En Vision die gaat rondom Venus hangen met radarapparatuur. Dus die kan dan veel specifiekere data, veel gedetailleerder ook dan in de jaren 90, terugsturen. En dan weten we meer. Eerst gaan we het idee. Dus even wachten tot 2030. Ja, heel mooi. Ja, Mark, jouw tweede verhaal. Nou, ik had eigenlijk een onderdeel dat er een beetje op aansloot, wat je zei, met planetary protection. Ik zag dat er op Space News was er een heel leuk opiniestuk verschenen over of we überhaupt naar Mars moeten gaan als mensheid zijnde. Dus ja, onderdelen van de mensheid als in robots of rovers, die kan je namelijk heel goed steriliseren. Die kan je een beetje bestralen of met allerlei antibiotica behandelen. Mensen met al hun orksels weet is lastiger. Ja, en ik vond het wel een heel leuk stuk van Chris Carberry en Rick Zucker hebben die samen geschreven. En die hebben daar ook een beetje een korte review van gedaan. Dus op dit moment is de officiële policy van NASA dat bijvoorbeeld niet meer dan 300.000 spores, dus single cell organisms ofachtige dingen die daar uit voort kunnen komen, op één missie mogen zijn. Dat is onder andere naar de maanden al een keer mislukt. Toen daar onder andere wat waterbeertjes zijn gecrasht. Maar op het moment dat je een mens gaat introduceren, dan zit je daar dus een paar tientallen miljarden keren overheen. En dus dan is inderdaad een beetje de vraag van, van moeten we daar wel heen? Vroeger zeker vanuit science fiction dachten we natuurlijk vooral van planetary protection, dus planeetbescherming, moeten we eigenlijk vooral doen als we terug naar de aarde komen. We willen geen alien levensvormen die je de hele wereld over gaat nemen. Of er een menig horrorfilm is daar wel over gemaakt. Maar eigenlijk is het natuurlijk ook heel erg de andere kant op. Op het moment dat wij als mensen naar Mars gaan, dan zijn wij natuurlijk de aliens. Brengen wij ons alien levensvormen met ons mee, die misschien wel toch een stuk verder geëvalueerd zijn dan wat we op Mars hebben. En ja, zelf heb ik dat dan vooral eigenlijk met van die lavatubes, waar ik natuurlijk al eerder over heb verteld. Ik denk dat dat echt wel een sleutelstuk zou kunnen zijn als laatste schuilplaats aan de oppervlakte, waar je dan nog sporen van, ja, ik denk dat een persoonlijk fossiel leven zou kunnen vinden. Maar het probleem is natuurlijk wel, zodra je een mens daarin gaat sturen, of gaat zetten, dan is die gewoon voor altijd, is die ene lavatube verpest. En alles wat je zal kunnen meten is niet meer duidelijk of dat daadwerkelijk van Mars komt, of dat dat ergens toch door de mensen is geïntroduceerd. Dus ik vroeg me wel eigenlijk een beetje af hoe jullie daarin zitten. Vinden jullie dat wij inderdaad als mensheid ook, ja, wat zijn de plannen van SpaceX 2037 ofzo op Mars? Ja, ze wil natuurlijk sneller, maar uiteindelijk zal het in de jaren 30 worden waarschijnlijk, dat het echt goede missies worden. Ja, volgens mij was toen ook met het gesprek van die Planetary Protection Officer, is dat ze als het ware bang zijn, je moet snel zijn als het ware met clean samples weten te krijgen, om het zo maar te zeggen, want men is bang dat inderdaad op een gegeven moment er geen houwer meer aan is. Dus er zit een bepaalde vorm van haast in. Ja, zoals jullie weten, dat kruist dan hier met mijn sceptis over Marsreizen. Ik denk dat zo'n vaart niet gaat lopen. Komt er een Dyson-sfeer aan, maar Marsreizen is aan het brugten ver. Oh, die Dyson-sfeer komt er ook niet, maar het is wel leuk om over nadenken. Ik vind het ook prima om over Marsreizen nadenken, maar als ik deze vraag krijg, denk ik, volgens mij gaat dat probleem zich voorlopig niet voordoen. Als het zich wel voordoet, als we eenmaal kunnen landen op Mars, dan zullen we het ook doen. Dat gaat gebeuren, toch? De krachten die dan vrijkomen, die zijn niet te houden. Uiteindelijk had je ook Columbus niet kunnen tegenhouden om op Amerika voet aan wal te zetten. Af en toe alle introductie van exoten van het ene wereld in het andere werelddeel, dat is ook allemaal niet te voorkomen, gebleken. Zelfs nu in de laatste tijd worden er nog exoten binnengehaald. Ik weet niet meer wat het laatste voorbeeld was, maar er was weer een of andere exot losgebroken, in Nederland misschien, en dan hadden ze er gewoon een andere exot weer bij om die te verdelgen. Ja, dat hebben ze wel vaak gedaan. Dat soort dommigheden. Maar goed, het punt is ook een beetje, je doet dat dan om Mars schoon te houden om het eventuele leven dat daar is of is geweest om dat niet te verstoren, om dat te bewaren voor onderzoek. Maar ja, of het er is en of het er ook ooit is geweest, dat weten we niet eens. Dat is de vraag natuurlijk. Ja, maar je zult het ook, laat ik het zo zeggen, als het er nooit is geweest, dan zul je dat nooit zeker weten, want je kunt nooit bewijzen dat iets er niet is en er nooit is geweest. En dat betekent dat argument om die reden Mars vrij te houden van de menselijke viezigheid, zeg maar, dat heeft maar een beperkte houdbaarheid. Met dat als argument kun je niet eeuwig de kolonisatie van Mars tegenhouden. Nee, dat denk ik ook. Maar het koloniseren zal gebeuren, denk ik gewoon. Ja, maar ik hoop toch dat we dan net iets, ja, misschien nog wat bewuster worden van hoe we dat dan precies gaan doen. Als we bijvoorbeeld eerst in een baan rondom Mars gaan zweven, om dan lokaal, om daar heel zuiden te zijn en onderzoek naar wat was daar misschien ooit om dat zo lang mogelijk te kunnen blijven doen. Dat lijkt mij een goed streven. Maar goed, dat streven, dat heeft een beperkte duur. Ja, precies. Want uiteindelijk wordt het toch lastig, denk ik, om die grote miljarden bedrijven te stoppen. Daarover is misschien het bijna het moment, de SpaceX launch van Starship, die dat allemaal moet gaan doen. Dat was jouw derde onderwerp, geloof ik? Nee, dat is... Volgens mij al ongeveer anderhalf jaar zeg ik elke keer aan het eind van de uitzending, nou, het lijkt erop dat hij elk moment gaat vliegen. Dus ook die traditie hou ik nu in stand. Je hebt het over de eerste testvlucht? De eerste testvlucht van Starship, want die moet het allemaal gaan doen. En er werd wel eens gesproken over 2024 zogenaamd als eerste missie. Nou, dat gaat natuurlijk niet gebeuren. Maar nu lijkt het eind april, werd gezegd, dus dan wordt het mei. Dus ik zou zeggen, het lijkt... Je ziet, de laatste voorbereidingen worden gebeurd. Er worden stellages weggehaald. Alles wordt... Het is wel interessant. Alles wordt echt in Boca Chica op de basis. Ik kan niet zeggen Boca Chica girl kan de camera schudt zetten. Die camera is die snorre. En ze zijn alles met stalen platen aan het beschermen, omdat ze dus heel bang zijn dat als dat ding ontploft, dat ze ook die hele toren kwijt zijn en alles wat er omheen is. Dus je ziet dat als het ware alles gereed wordt gemaakt voor de grote lansering, maar er is nog steeds geen FAA-license binnen. Dus we wachten dat nog eventjes af. Oké, goed. Nou, dan ga ik jullie vertellen over Jade McCallop. Wie is Jade McCallop? Jade McCallop is een crypto-milliardair. Oké. Dus dat past in mijn straatje. En hij is niet de eerste techneut die ambities heeft in de ruimtevaart. Maar het leuke is, dat vond ik wel een mooie kop in. Archeotechnica opnieuw heb ik goed gelezen de laatste tijd. De kop was Meet the Space Billionaire Who is Interested in Something Other Than Rockets. Elon Musk, Jeff Bezos, Richard Branson, noem ze allemaal maar op, die hebben zich gesturt op het lanceren. En Jade McCallop is dus crypto-milliardair. Hij heeft Mount Gox ooit opgericht, de crypto-beurs. Hij heeft ook Ripple Helpen stichten. Hij heeft Stellar Helpen stichten, dat is ook zo'n coin. In een eerder leven zou ik bijna zeggen heeft hij E-Donkey bijvoorbeeld ook. Dus hij heeft, ik weet niet wat allemaal gedaan. En heeft zijn schaapjes op het droog. Hij is er 2,5 miljard waard ofzo. En hij steekt nu 300 miljoen om te beginnen in een serie ruimtevaartbedrijven. Hij had al opgericht een ruimtevaartbedrijf VAST. En nu heeft hij met VAST het ruimtevaartbedrijf Launcher gekocht. En zijn ambitie is dus niet om raketjes te gaan bouwen. Nee, zijn ambitie is om een privé ruimtestation te bouwen. Oh, het ruimtestation. Dat is ook wel eens lang gekomen toch? Meneer Derstui of gewoon het idee van ruimtestations, meer private ruimtestations. We hebben daar zo'n hotel gehad en zo. Ja, dat is er ook voorbij gekomen. Maar ik weet niet meer wie dat deed. En het naam van Jet McCallop was er zeker niet bij. En het was ook geen 300 miljoen die iets blijkbaar ter beschikking heeft. Dat is wel een lekker bedrag. Dat is een bedrag waar je wat mee kunt. Niet helemaal een ruimtestation bouwen volgens mij. Dus er moet nog wel wat bij denk ik zo. Hij heeft ook nog wel meer. Er zijn wel de afgelopen jaren zo ontzettend veel, ik weet niet Mark of jij dat ook hebt gezien, maar veel van die initiatieven geweest om ruimtearchitectuur te ontwikkelen. Ik heb even de bename van de bedrijven niet. Maar je ziet gewoon, er zijn best wel veel initiatieven geweest om van zijn er veel meer ruimteverblijven te maken. Dus ik ben wel benieuwd of daar genoeg innovatie is geweest. Dat de prijs misschien 300 miljoen, zo veel kost het lancerend. Dat weet ik niet. Het gaat in zijn geval denk ik juist wel duurder worden. Want het bijzondere van zijn streven is dat hij zijn ruimtestation wil voorzien van kunstmatige zwaartekrachten. En dat ontbreekt, voor zo ik weet, bij alle andere initiatieven tot nu toe. Chinees, noem maar op, Indiase misschien ook. Ik weet eigenlijk niet meer precies allemaal. Maar hij wil dus technologie ontwikkelen om zijn ruimtestation te voorzien van zwaartekrachten. Ja, want het zou eigenlijk vrij makkelijk moeten zijn. Ja, gewoon een zwijgwurt. Het hangt er wel heel erg vanaf welke grootte ook je wiel is. Je zou natuurlijk ongeveer een wasmachine kunnen hebben en je gewoon heel erg hard rond kan draaien. Aan de buitenkant van de wasmachine kan je inderdaad 1G hebben. Aan de binnenkant eigenlijk? Aan de binnenkant van de buitenkant. Maar het probleem is, als de diameter te klein is, dan heb je het verschil dat jouw voeten ervaren en wat jouw hoofd ervaart, is best wel groot. Er zijn inderdaad wel rekeningen en schattingen van gedaan. Hoe groot moet je minimaal zijn om als mens daar één of twee... Als je cilindert van twee meter en je bent een meter of twee, dan heb je je voeten 1G. Als je hard genoeg ronddraait, moet je even uitrekenen natuurlijk, maar je hoofd nog steeds 0G. En dan zit je even dichter gaan, dus dat komt slecht uit. Dus je moet een diameter hebben waarbij vergelijken de menselijke lengte verwaarloosbaar is. Dus iets als 20 meter daar begint het mee. Volgens mij hadden ze inderdaad ergens tussen de 34, 35 meter als soort van minimaal. En als je dat daadwerkelijk prettig zou willen maken, dan moet je dus ongeveer 100 meter diameter, 50 meter straal gaan. En echt dat soort formaten gaan denken. Wil het prettig worden voor mensen om voor langere tijd te overleven. Maar goed, je kan natuurlijk ook kleiner maken en daar bijvoorbeeld voor onderzoek aan doen. En dan kan je er ook aansleutelen van misschien heeft de mens niet volledige zwaartekracht nodig. Op de maan had het ook prima naar ons zin. Als polo astronauten misschien. De helft zou wel heel wat zijn. 1 zevende is ook wel goed of zoiets. Dus dat is interessant. Hopelijk komt dat van de grond en letterlijk en figuurlijk. En komen er dus wat knoppen om aan te draaien inderdaad. Hoeveel zwaartekracht hebben we minimaal nodig? Dat is een nergelijke vraag. En dat is natuurlijk ook weer kosten aanverbonden zijn. Dus hoe goed koop kunnen we het krijgen? Oké, om een goed voorbeeld te geven. Ik jaag even mijn derde onderwerp doorheen. Omoua Moua weet je nog? Omoua Moua. Een grote sigaar die van buiten het zonnecelsel kwam en door ons zonnecelsel heen chase de en meteen weer weg was. Wat was het? Evi Loeb, de astronoom van Harvard, die dacht aan iets van een extra terrestriële beschaving. Even de nuance in zijn verdediging. Hij zei we moeten rekening houden met het feit dat het zou kunnen gebeuren. En daar ging je heel kritiek op. Hij wilde wel heel graag rekening hebben. Afgelijkt. Maar hij ging toch ook sneller op een gegeven moment? Precies. En dat was de vraag die Evi Loeb onder andere stelde. Hoe kan dat gebeurd zijn? Misschien is het wel gewoon een raket. En nu is verklaard wat het hoogstwaarschijnlijk is. En dat is het uitwazemen van waterstof. En er zijn allerlei mechanismus die ik nu even laat zitten. Want dan moet ik het allemaal gaan uitleggen. Maar er is een publicatie verschenen in Nature. Die het allemaal uitlegt. En we zullen linken naar Ars Technica. En Ars Technica linkt weer naar Nature. Dus dan kom je daar wel. Maar dat is een redelijk waarschijnlijke verklaring. En het leuke vond ik, het lijkt wel een beetje op een andere publicatie. Die ik snel even wilde noemen. Van het werk van DART. De missie die diende om een asteroïde van koers te veranderen. Om te kijken, kunnen wij de koers van asteroïden veranderen die ons bedreigt? DART had ongeveer vijf keer zo'n sterk resultaat als verwacht. Op grond van, je schiet een object in het hart van zo'n asteroïde. Die draagt zijn impuls over aan die asteroïde. Heeft een bepaald resultaat. Nou, het resultaat was eigenlijk veel te groot. En dat kwam doordat allerlei rotsen los zijn gewrikt door die asteroïde. En vertrokken zijn van die asteroïde. En hun impuls aan de asteroïde hebben ontleend. En daardoor het effect hebben versterkt van die botsing. Dat lijkt een beetje op het wegspuiten van waterstof van zo'n oemua. Bij zijn vertrek uit het zonselsel. Wat heb je het warm of zo? Nee, gewoon de klap. En losgeschoten rotsblokken kunnen dan echt maar één kant op. Namelijk van het oppervlak weg. Maar hoe zou oemua een klap hebben gekregen? Geen klap, maar wel instraling van de zon. Ja, precies. Dus de klap van de ruimtesonde op oemua, die stel ik gelijk aan de instraling van de zon op oemua. En het waterstof dat daar dan vanaf vliegt, dat lijkt dan weer op het wegvliegen van de rotsblokken van de asteroïde. Nee, snap ik niet. Bij daard. Dat heb ik ook geleerd van de interstellar, toch? Dat isoca, zacht. Wat heb je nouっぱöst, Sim? Dan heb je dus inderdaad dat de rest inderdaad weer wat sneller door kan. Als je toch aan het woord bent, heel in het kort jouw derde onderwerp. Nou ja, eigenlijk was er dan nog eentje die weer misschien wel, misschien niet is gelukt. Van Relativity Space, die hebben hun raket gelanceerd. Dat was een 3D geprint raket. Oh ja, natuurlijk. Of ongeveer 85 procent was die volgens mij 3D print. En die is heel gebleven? Die is heel gebleven totdat die inderdaad wel in de ruimte is. En uiteindelijk is toen de tweede trap, die is helaas niet succesvol geactiveerd. Wat we eerder hebben gezien natuurlijk, vorige aflevering hebben we het ook nog over gehad. De tweede trappen zijn altijd lastig. Maar het is toch wel een flinke stap in de juiste richting, denk ik. En uiteindelijk wil Relativity dus én herbruikbaar én 3D printbaar maken. Zodat ze dus eigenlijk in ongeveer 2 maanden, 60 dagen willen zij een raket kunnen printen. Klaar kunnen maken voor trek, vol laden en de ruimte inschieten. Ik vond het wel gaaf, want het was natuurlijk 3D geprint en eigenlijk hun hoogtepunt was dat ze Max-Q door kwamen. Ja, hebben ze overleefd? Overleefd. Dus eigenlijk het moment waarop de raket de meeste kracht verdurend krijgt bij de lancering. Toen ze daar doorheen waren, toen hoorde je het applaus van het personeel van, yes. Wat wilde ze bereiken? Want hij bleef heel op eigenlijk het meest cruciale moment. Ja. Het moment van wel jammer van de tweede trap. Had ik er niet eens meegekregen. Nee, dus de idea is dan ongeveer 1250 kilo. De snelde stream uitgezet. Dat had ik toen wel met die Virgin Orbit inderdaad. Die heb ik tot kwart voor 1st nacht of zo gevolgd. Toen bleef het beeld zichzelf herhalen. Ik had dus gedacht, het zou wel gaan slapen. En uiteindelijk bleek het de volgende ochtend toch niet en het zijn gelukt. Maar goed, helaas hier dus ook. Het had geen payload bij zich ook. Dat scheelt, ze zijn geen satelliet verloren gegaan. Uiteindelijk is dus het idee dat hij ongeveer 1200 kilo in lower earth orbit zou moeten kunnen brengen. Ja, oké. Thijs, jouw laatste. Nee hoor, ik was er helemaal doorheen. Oh, je was er al doorheen. Ja, tot zover. Je was er al een keer doorheen geschrokken. Ik heb echt wel nog de check even onze Twitter zou ik willen zeggen. Ik heb een vet filmpje over alle SpaceX launches even ge-retweet. Heel gaaf geanimeerd hoeveel Falcon 9's en Falcon Heavy's de laatste tijd wel niet omhoog gaan. Want het begint dus in 2012 en dan sporadisch gaat er eentje de lucht in. Hoor je hem dan? En op de recente maanden is het hysterisch. Zo'n tschu tschu tschu tschu tschu tschu. Ze blijven maar gewoon. Het is een vet filmpje. Kijk maar. Mooi. Ja, het is revolutionair hoeveel raketten de laatste tijd de lucht in gaan. Het wordt echt zeer druk daarboven. Mijn bonus onderwerp trouwens, er is een documentaire verschenen over William Shatner. Ja. Toch een beetje de knuffelbeer van de ruimtevaart. Zeker sinds hij met Jeff Bezos mee omhoog is geweest. You can call me Bill is in premier gegaan op South by Southwest. Is nog niet verkrijgbaar of openbaar op internet. Zelfs niet tegen betaling. Dus daar moeten we nog even wachten. You can call me Bill heet de documentaire. We kunnen wel linken naar een interview met William Shatner. Je mag hem Bill noemen. Bij Variety. En dat is wel een leuk vraagesprek. Dus ik zal er verder niks over loslaten. Linken is show-off. Als je een fan bent van Bill Shatner dan kun je daar dus je hart aan ophalen. Dat was het. Iemand nog iets? Misschien iets wat ik voor volgende afleveringen graag zou willen horen. Als het goed is gaat Hakuto R dan ongeveer landen. Of is het dan al geland? Ik heb nog niet een precies land. De Japanse maanlander. Precies. Die is afgelopen december al gelanceerd. Dus die is al een flink tijd. Is nu onderweg. Ja. En die heeft zichzelf twee maanden terug ook in orbit weten geplaatst. Prachtige foto gemaakt. Hele mooie foto's komen daar vanaf. Zeker. Als het goed is gaat die binnenkort landen. Ik ben eigenlijk wel benieuwd wat er nog meer over iSpace te vertellen is. Dat gaat zeker een volgende Space Cowboys halen. Ook in de volgende Space Cowboys wordt er gesproken over Juice. Daar is ook wat nieuws rondom. Juice gaat binnenkort gelanceerd worden. Waar gaat die heen? Die gaat naar de IJsmanen van Jupiter. Wat super vet is. Dus naar Europa en IJsmanen. En voornamelijk Ganymede. En vooral Ganymede. Ganymedes. Ganymedes. Ik zit echt zoeken naar het Nederlands en Engels. Wat is het? Ganymede. Ganymedes. Ganymedes. En dat in de volgende Space Cowboys. Daar meer over. Oké. Dus stay tuned. Dit was Space Cowboys 117. Ik dank Mark Heemskerk. Ik dank Thijs Roes. Mijn naam is Herbert Blankerstein. Iedereen bedankt voor het luisteren trouwens. En graag tot de volgende Space Cowboys. Juh, dat was het. Dag.