Eerst lanceren, daarna missie bedenken

Welkom allemaal bij een nieuwe Space Cowboys. Nummer 66. Nummer 66 met Michel van Baal. Ja, goeiemiddag. Dag Hortuur. Thijs Roes. Dat ben ik. Ja. En Herbert Blankesteijn. Dat ben ik dan weer. Ja. Met z'n drieën gaan we het vandaag hebben over alles buiten de aarde. Dan, ik denk. Wat er op de aarde... Niet alles hoor. Niet alles. Wat er al gebeurde buiten de aarde. Ik weet het niet. Mars. We gaan het over hebben. SpaceX. De nieuwe NASA baas. Ja. Oumuamua. Gaan we nog een keertje van stal hebben. We gaan het gewoon nog een keer over Oumuamua hebben. Niet lang. Nee, niet lang. Maar altijd leuk. Altijd leuk. En Michel? Ja, en ik wil het even over Comet Interceptor hebben. Alleen, of we hebben echt een fantastische naam. Comet Interceptor. En natuurlijk weten of jullie een sollicitatie al hebben ingeleverd. Oh, voor de maan. Mijn vrouw hebt hem zo net. Serieus. Is het vandaag de laatste? Nee, de eerste. Het kan vanaf vandaag. Het kan vanaf vandaag. Ik heb wel de eerste filmpjes langs gekomen. Ik heb nog geen goede pitch om naar de maan te gaan. Nou, daar gaan we het eigenlijk nog even over hebben. Even kijken. Wat mij het meest verzinnend geheugen legt is even SN11. Dat is de nieuwe Starship. En daar kunnen we ook vrij kort over zijn. Boem. Ja, boem. Hij deed boem. We hebben allemaal niks gezien. En de camera's, dat is het laatste nieuws, die lijken allemaal nog te leven. Iedereen als alle YouTubers hadden hun dure camera'spul daar staan. VR camera's, 6, 8K camera's. Hadden ze het dichtbij neergezet op statief. En SN11 is dus ergens boven het landingplatform ontploft. Zo lijkt het. Ergens in de mist. Nog voor de aankomst. Nog voor de aankomst. Gewoon in duizenden stukjes in gespald. En op de camerabeelden zag je dus namelijk allemaal regende spullen. Het regende SN11. Het regende SN11. Een geheel regende landing. Precies. En dus sommige statieven werden ook omgeschopt. En dat allemaal. Dus iedereen was er van oké als die mist optrekt kunnen we dan alsjeblieft gaan kijken. Bij de stijgende lijn is er dus uit nu officieel. Nou de tweede was natuurlijk ook al een beetje. Die ging eigenlijk minder mooi dan de eerste. De derde was de topper tot nu toe. SN10 was wel de beste van deze vier. Nou ja, zolang ze niet in slaat zijn om te stoppen met boem. Ze hadden er een keer leuk hoor. Ja, niet van. Tot nu toe is er nog geen boemloze landing geweest. Nee, maar ik vind ook wel een beetje die ontploffing die hoort erbij. Want daar kijk ik voor. Ik wil hem én zien landen. Perfect zien landen. En dan alsnog zien ontploffen. Dat is de verwacht keer. Bij nummer 10 kwam je helemaal aan je trekken. Helemaal aan mijn trekken. Als je er straks in zit praat je er wel anders over dan. Nee, dat ging maar goed. Nee, dan moet je het doen. Je moet eerst nog uitstappen en dan alsnog doen. Maar ik stuur elke keer een familie of vrienden. Want het is elke keer wachten wachten wachten wanneer gaat hij nou. Want dan wordt hij elke keer weer opnieuw vertraagd. Hij was ook dit keer weer vertraagd met een dag. Omdat de inspecteur van de FEA er nog niet was. Die kon niet snel genoeg komen. En toen was het zonnig. En toen de volgende dag toen hij eindelijk ging lanceren was het dus hartstikke mistig. Dus kon niemand iets zien. Ja, ik dat linkje naar iedereen doorstuur. En toen werd er ook aan mij gevraagd. Wat gaan we dan te zien krijgen? Ja, ik zei ja. Ja, ontploffen doet hij waarschijnlijk toch wel. Dus op zijn minst heb je een ontploffing altijd nog wel. Maar eigenlijk vond ik het wel grappig. Want vrij snel, Elon Musk ze zijn rond gaan lopen. De camera's doen het dus allemaal nog. Dat werd al getweet. Langzaam kon iedereen weer naar binnen. Maar ook werd er meteen vooruitgekeken naar SN15. De volgende. Want die is veel beter. Ik heb ergens het idee dat SN11 gewoon de... Ploft ook beter. Ik stel vast dat er een bepaalde meligheid nu toestaat. Ja, zo voelt het ook bij hem. Hij ontploft toch wel enzo. Ja, ook omdat hij eindelijk lanceerde in de mist. Dus ze deed het ook niet eens vanwege de plaatjes. Het was ervan, oké, we hebben eigenlijk al een eentje in de coulissen staan. SN15. Die toch al honderden verbeteringen heeft. Op allerlei mogelijkheden. Dus deze vuurpeil schieten we nog maar even af. Dus deze vuurpeil schieten we maar even af. En we kijken wel wat er gebeurt. Er komt ook weer data. En die is op spectaculaire wijze ontploft. Zonder dat iemand kon zien. Dus ik hoop maar dat ze dan dus goede data hebben. Ja, nou toch even aan de andere kant. Wat ik wel nog ergens oppikte is dat ze vermoedden dat het een onderdrukprobleem was in de Raptor motor. Ja, dank je. Ik weet niet wat dat betekende. Nou ja, alles dat je motor niet goed functioneert is natuurlijk wel lastig. Kijk, het moment dat je die stabiliteitssoftwaren hebt, waarmee je dat ding dan precies op de goede manier moet aanvuren om hem te laten landen enzo. Dat is hartstikke lastig. Maar als die gewoon ontploft omdat er echt zoiets in je motor gebeurt, dat is toch niet zo heel fijn hoor. Nee, er is wel iets aan de hand. Dat is over de betrouwbaarheid. En dat kost natuurlijk tijd. Weet je, dat wordt gewoon bij. Hij zei erover, in de maatschappij is het tweet erover. Die zei van nou ja, als dit dus blijkbaar een probleem is dat in het design zit, dan kunnen we het misschien nog wel retrofitten voor de SN15. Maar hij haalt volgens mij ook ergens, klonk uit die tweet een beetje zo van. Alsof ze zoveel wijzigingen al door hebben gevoerd dat dit er misschien al wel uit zou zijn gehaald ofzo. Zo kun je er altijd van. Ja, zeker waar natuurlijk. Dus dat dus, stay tuned. Ja, ik denk dat hij er nog een beetje van uit gaat. Hij gaat waarschijnlijk in deze dagen weer naar buiten rijden. En dan zien we wel hoe het met vliegen, landen en ontploffen gaat voor de Starship. Wat er nou weer regent. Wat er nu weer regent, ja. Dus dat was even de korte SpaceX update. Ik denk dat we vandaag gewoon lekker rondjes gaan lopen tussen wat iedereen om te vertellen heeft. Omua Mua, dan kunnen we gewoon even op verder van de vorige keer. Ik zie er een boek liggen van Avi Loeb. Hoe spreek je ze nou nou uit? Avi Loeb? Ik dacht Avi Loeb. Zo, ik gok een webinar wel te gast gehad in Space Cowboys. We hebben hem te gast gehad. En toen hebben we hem aangevonden volgens mij. Toen heb ik Avi Loeb gezegd, heeft hij niet tegen geprotesteerd? Nee. Misschien was hij te beleefd. Ik had eigenlijk die uitzending terug moeten luisteren, maar dat is twee jaar geleden geweest. Maar de discussie woedt voort in de wetenschappelijke pers. Waarbij, nou ja, Avi Loeb heeft dus de mogelijkheid ter sprake gebracht dat het een ding zou kunnen zijn dat door buitenaardsen onze kant op is gestuurd. Omua Mua, zonnecigar. En of hij dan ook echt hier iets te zoeken had. Of hij hier prongelijk kwam, dat is dan weer een tweede. Maar goed, dat was zijn hypothese. Heel even voor de mensen van Omua Mua, er kwam een vreemd object een paar jaar geleden onze zonnenstelsel binnen, vanaf een vreemde hoek, op een vreemde snelle snelheid, viel richting de zon en vloogt hij weer vandoor. En ziet hij een bolische baan. En speculeren wat het is. En Avi Loeb heeft de optie opengehouden om dus te zeggen, maybe it aliens. En een van de belangrijke gegevens die verklaard moeten worden is dat hij toen hij eenmaal van de zon weg begon te bewegen, toen verloor hij minder snelheid dan eigenlijk volgens de Zwaartekrachtwet had gemoeten. Hij verloor minder snelheid. Hij verloor minder snelheid. Dus het leek alsof hij door iets werd aangedreven. Dat is hartstikke logisch. Dat is logisch? Eigenlijk wel. Nou ja, kijk, zo'n ding als hij dicht bij de zon komt en hij wordt verhit, als Tom S. Hemet zegt, ontstaat er dan onverdampt een deel van het materiaal dat erop zit, vermoedelijk water, want ik begrijp het. Ik zit uiteraard gewoon op het scenario, zeg maar, oordklaad object uit een verge sterrenstelsel. En volgens mij, dat verdampt ook aan één kant. Dus dat betekent dat die verdamping, die creëert bepaalde druk, waardoor die beweging gaat krijgen. En dan roeteert hij ook nog, weet je wel, en waarschijnlijk. Wat zei je nou? Hij verloor snelheid. Hij had zich sneller moeten gaan bewegen en dat deed hij niet. Hij verloor minder snelheid dan had hij gemoet. Dus hij verloor snelheid, maar hij verloor minder snelheid. Ja, en dat is dan een soort... Dus heb je een hele kleine aandrijvende kracht van de zon af. En dat is op zichzelf logisch. Als je aan de zonkant verdamping hebt van water, dan krijg je toch een soort straalaandrijving. Hij krijgt een duwtje. Hij krijgt een duwtje nadat hij wegvliegt. Wat je waarnemt, dat is een snelheidsverandering. Die dus niet strookt met de gravitatiekracht. Als je dan aanneemt dat het komt door wat jij voorstelt, dat is dus inderdaad het wegstromen van gas en zo, wat niet gezien werd trouwens, dat is probleem één. En mogelijk een bepaalde bijdrage van stralingsdruk. Dan moet je dus aannemen dat die snelheidsverandering daardoor komt. Dan kun je iets afleiden over de massa. Als je dat ging doen, dan met deze aandrijfmogelijkheden, dan moest je uitgaan van een ontzettend lage massa, om de vrijste, de waargenomen snelheidsverandering te krijgen. En dat was tamelijk onwaarschijnlijk. En dat was juist weer een akkoord op de molen van Evie Loo. Want dat wees dan op bijvoorbeeld een holobject. Weet je wel? Om me lang verantwoord te maken, nu zijn we aan het herhalen over wat al besproken is. Wat nu nieuw is, is dat astronomen van goede namen faam, een architechnica schrijft daar bijvoorbeeld over, die hebben zitten rekenen en zijn tot de conclusie gekomen dat er een scherf zou kunnen zijn van een uiteengevallen planeet. Dat verklaarde dan de merkwaardige vorm. Een scherf van een soort Pluto. Een langwerpige vorm. Een scherf van een soort Pluto, las ik erover. Dus een plat object dat rondraait, dat staat in ieder geval vast door de helderheidsveranderingen. En dat zou dan bekleed moeten zijn met stikstof sneeuw. Dat zou dan de juiste helderheid opleveren, en verder ook de juiste eigenschappen om te doen wat Michel net allemaal zei. Een bepaalde gastheidsstoot, een bepaalde stralingsdruk. Dus die discussie die loopt? Ja, ook nieuws over naar buiten gekomen. Dat is een rare vorm. We gingen naar een comet Rosetta, je nou wel naar een Shuryun of Gerasimenko. Dat bleek een bad eend. Sorry, het universum maakt rare vormen. Om daar nou ook eerst we rare vormen zien te denken, hoe aliens, weet je. Nee, nee, daar gaat het niet om. Wat blijft trouwens, is dat we dat ding niet met eigen ogen gezien hebben. Alleen maar een stipje dat een bepaald gedrag heeft qua helderheidsvariaties. En Evi Loop komt met een verklaring die met een andere verklaring op zichzelf niet ontzenuwd wordt. Er zijn nu dus alleen twee concurrerende verklaringen waarvan je alleen kunt zeggen, de ene is meer plausibel dan de andere. En natuurlijk heb jij gelijk dat een gewoon astronomisch object meer plausibel is dan iets van een buitenaardse beschadiging. En nu heeft u daar een mooi boek. En nu precies, dat is allemaal een excuus om het boek even te noemen. Want Evi Loop heeft een boek uit dat in het Engels extra terrestrial heet. En het is ook uit in Nederlandse vertaling verschenen bij Prometheus op maandag 15 maart. En dat heet Buitenaards. Het eerste teken van leven van een buitenaardse beschadiging. Vraagteken? Nee. GELACH Weetijs voorafgaand aan deze opname tegen elkaar zeiden dat zal de uitgever wel gedaan hebben. Ja, dus de Engelse titel is extra terrestrial wat een lekker breed interpretabele naam is net als buitenaards. Dat klopt ook als een bus. Hij kwam niet van de aarde dat ding. Maar dan staat er dus, even kijken hoor, het eerste teken van leven van een buitenaardse beschadiging. Ja, nee, dat is niet zo. Daar hoort eigenlijk wel een vraagteken achter. Maar dat doen de uitgevers niet. Nee, niet dus. Ik zei al voor de uitzending, nu gaat het boek er helemaal over om de titel op de voorkant te ontkrachten en hoe we het eigenlijk niet weten. Ik heb het boek nog niet gelezen. Het zwirft hier over de redactie nootbenen. Ik dacht, wat is dit nu? Een collega had het op zijn bureau liggen en waarschijnlijk wordt er niks mee gedaan. Maar nu is dat gecorrigeerd. Je zag het hier, oké, heel goed. Ja, ik zag dat gewoon rondswerven. En overigens, de astronomen die hier iets over geschreven hebben, zijn Alan Jackson en Steven Dash van Arizona State University in het Journal of Geophysical Research. Dat staat dan weer in NRC. Ik zie als ik hier snel doorheen bladde, en ik kijk even naar de hoofdstukken, over hoe we er nou wel of niet achter zouden kunnen komen, of iets nou wel of niet... En dat is trouwens een andere inleving. Ik kwal zo nog wel even terug. Nee, we hebben het al zoveel over Omar Morgah gehad. Nee, nee, nee, nee, Borisov, maar het is dezelfde afdeling. Oké, dat mag dan zo. Herbert? Er was ook een plan, ik moet even kijken waar we dat ook weer hadden. Volgens mij was jij ermee gekomen, Michel, voor een missie, die in 28 vanuit de ESA zou worden weggestuurd. Daar wilde ik inderdaad naartoe. Vertel, vertel, vertel maar jongens. Die ergens worden geparkeerd om later te bedenken welk object we gaan bezoeken. Ja, daar kwam ik achter, of ik las een stukje vanochtend over Borisov. Dat wist ik trouwens niet, dat was mij ontgaan, maar in 2019 hebben we nog zo'n bezoeker gehad, die vermoedelijk uit een ander zonnestelsel afkomstig was. Oké. En die is vernoemd naar een amateur, want dit wordt heel vaak door amateurastronomen ontdekt. Ja, want die kijken gewoon naar wat er langs komt. Volgens mij jij ook nog een onderwerp straks wat daar aan relateerde. Maar die is in 2019 ontdekt. En daar hebben ze dus ook een aantal van die grote aardscelescopen opgezet, vanochtend de VLT in Chile. En daar kregen ze de indruk dat dit inderdaad een soort oordklaut of kuipengordelobject was uit een ander zonnestelsel, een kormeed van elders. En dan las ik ook in dat ESA, en dat wist ik niet, blijkbaar van plan is om inderdaad in 2029 een missie te lanceren, die heet Comet Interceptor. De trackers zijn Engels. Ik moest ook meteen aan de automerk bedenken dat ook datzelfde fameuze titel gebruikte. Dat zal geen toeval zijn. Maar die Comet Interceptor, die moet inderdaad naar zo'n lacrosse punt, daar hebben we het ook wel vaak over gehad, zo'n vaspunt tussen... L2. Ja, L2, dat is achter de aarde gezien, vanaf de zon eigenlijk achter de aarde. En het is best een bijzonder project, omdat je dan doet, dus je hangt daar een satelliet neer, waarvan je eigenlijk nog helemaal niet weet wat je gaat doen. En hij is voor de goede orde helemaal niet gemaakt voor die extra trustrol dingen, hij is gewoon gemaakt om een zogenaamde nieuwe comet te kunnen pakken, want we hebben tot nu toe wel onderzoek gedaan aan cometen, maar dat waren allemaal cometen die eigenlijk al een beetje... Ja, uitgegaard als het ware een eeuwigheidje rondjes bij de zon, dat is al heel vaak bij die zon geweest zijn. Want dan kunnen wij toch heerlijk denigrerend doen over astronomische objecten. Zelfde ook een beetje plastic. Ja, precies. Een beetje afgebakken. Afgebakken, afgekoeld. Ja, en men wil dus heel graag een keer een nieuwe, een die nog niet eerder in de buurt van de zon is geweest te pakken krijgen, maar ja, dan moet je dus klaarstaan om zo'n comet te onderscheppen, want je hebt geen jaren de tijd, in Orangenspoging heb je tien jaar voor nodig minimaal, en dit is dan nog niet eens, dit is fast track, dus dit is met bestaande technologie, niks nieuws, allemaal technologie uit Rosetta, en dan moet je klaar hangen om dan te kijken of je bij een baan kan komen. Want mijn vraag zou inderdaad zijn, kun je dan elke willekeurige baan waaruit een comet vandaan zou kunnen komen, kun je die bezoeken? Nee, absoluut niet. Want vaak moeten ze jarenlang rondjes draaien en gebruik maken van zwaartekracht, slingers en zo, om op de juiste manier een comet te kunnen aanvliegen. Ja, en ze zijn dan van plan, omdat waarschijnlijk met elektrische propulsie, dus dat is dan zo'n ionemotor waar je heel lang met een vrij kleine krachtkoers kan... Een blaasje om als het ware ergens naartoe. Maar je moet inderdaad een comet hebben die je kan onderscheppen, en dan moet je in zeker zijn geluk hebben dat er in die periode dat die daar hangt, weet je, terwijl je daar bent, dat er dan eentje langs komt die je te pakken kan krijgen. Op zich kan die daar decenniaal blijven hangen? Ja, meestal hebben die dingen een missionduur van de jaren vier, en volgens mij hebben ze een soort backup plan dat als er geen goede opkomt, dan is er zo'n afgebakke variant die ze ook nog kunnen doen. Dat ze kunnen 43P doen of zoiets dergelijks, waarvan we zouden weten dat die langs komt. Maar, en dat is dan het interessante, er is een heel klein kansje, dat als je zo'n extra threshold te pakken krijgt, dat je die kan onderscheppen. En dan wordt het natuurlijk wel, dan heb je je satelliet klaar hangen om zo'n satelliet te onderscheppen. Of je dan echt kan meevliegen, dat wordt nog een heel interessant, dat betwijfel ik sterker, want ik zat even naar de snelheidsprofielen te krijgen, kijk en dan moet je denken dat die Borisov, waar het net over hadden, en die Oeumoa, die hebben op 200 aard lengtes, dus heel ver van voorbij Pluto, hebben die nog een snelheid van 26 km per seconde ofzo, dus dat is al een begin snelheid waarmee die luiden binnenkomen. En bij de Zonnenstad 84 km per seconde, om dat te pakken te krijgen, dan moet je wel echt heel veel mazzelen. Maar de CooMate heli herinner ik me, dat was ook gewoon een flyby met Jotto, en daar zijn toch aardig plaatjes uitgekomen, om een indruk te krijgen van wat voor soort ding is het, is het bijvoorbeeld een rotsachtige sigaar of is het een keurige metalen cilinder, dat kun je dan wel onderscheiden. Dan kan je ervoor kiezen om hem te kruisen. Ik ben niet helemaal duidelijk geworden of ze nou de bedoeling hebben om hem te kruisen inderdaad, zoals ze in 1986 bij de CooMate van Heli deden, of dat ze zoals bij Rosetta in dezelfde baan willen proberen te komen. Ik denk dat dat lastig is. Ik denk dus, als ik jouw verhaal ze hoor, dat dacht ik zelf ook al, als je geluk hebt met de baan van de CooMate die zich aandient, dan kun je meegaan vliegen. Als je wat minder geluk hebt, dan wordt het een soort frontale botsing, waarbij je elkaar net mist en net een paar fotootjes kunt maken. Ongeveer, ja. Ja, waarbij je nog het belangrijke verschil is, dat de meeste van die CooMate dan nog een baan hebben die ongeveer een baanvlak van de planeten ligt, weet je. En dat is makkelijker te bereiken. Kijk, als zo'n extra threshold van boven komt, waarbij ze dan spreken, ja, ik krijg hem dan maar eens te pakken. Dat kan, maar het is wel heel spannend. Ik vond het wel een heel leuk idee. Er zit één groot probleem bij wat ik wel zag, is dat hij moet op dezelfde Ariane 6 als Ariel, een middenklasse telescoop van ESA. En dat betekent dus wel dat als die vertraagt, en dat is een telescoop die kijkt naar de atmosferen van exoplaneten, ook graaf trouwens, maar echt zo'n typisch Hubble Space Telescope, of hoe heet het, James Webb telescoop ding in mijn gevoel, dat zou wel eens wat langer kunnen duren. Hoe heet hij? Ja, Ariel. Ariel, Ariel, Ariel, dat is de ESA Europese exoplanetenkijker. Oké, interessant. En heel even dat ik het scherp heb, want we hebben het vorig jaar ook over Umu omorgen gehad, en mogelijk zo'n missie als deze, dus dit is er wel mooi vervolg op. Maar hoe concreet is dit nu? Volgens mij best wel concreet. Dat ze toch bezig zijn met zo'n iets op te zetten? Ja, ik weet niet helemaal of ze al in de definitieve, al goedgekeurde fase zitten, maar ik kreeg wel de indruk dat ze daar zo aan staan. Ja, het speelt wel. We hebben het in ieder geval in de vorige aflevering over gehad dat het in ieder geval het idee speelde, maar nu lijkt het dus een natuaglijke missie. En de Nederlandse inbreng, want ik kwam de naam TU Delft tegen in de lijstjes. Interessant, interessant. Nou, ik weet niet of dit een mooi bruggetje is naar een nieuwe NASA directeur, maar die is bij deze gemaakt. Ik zou niet weten hoe dat is. Bij deze, door ze gewoon even te noemen. Weet je wie cometen ook leuk? Weet je wie cometen ook leuk zijn? Nou ja, de nieuwe NASA directeur onder Joe Biden is eindelijk bekend. Het wordt Bill Nelson. Bill Nelson is een, ja, wat kunnen. Ik vond eigenlijk toen ik even ging researchen op deze man, want het was een beetje schouder ophalend, want ik werd gereageerd op dit nieuws. En eigenlijk het meest irritante aan deze man is dat er niet echt iets over hem op te merken valt. Niet ten goede, niet ten kwade. Ik kan wel een paar dingen over hem vertellen, dat ga ik zeker wel doen, maar je kan nou niet echt lekker op hem haten. Je kan hem ook niet heel makkelijk de hemel in prijzen. Het is een beetje, het is zo'n typische, wat je je van Joe Biden ook wel kan voorstellen, zo'n vriend van hem uit het congres, zo'n democrat die altijd keurig heeft meegestemd met de grote club. Een bureaucrat. Een bureaucrat die al sinds 1971, als ik het goed zeg, al volksvertegenwoordiger is. Nog een klein beetje in het bestuur wel links en rechts wat dingen heeft gedaan. 18 jaar lang senator is geweest. Gewoon kent de politiek, heeft prachtige witte, de tampen staan tanden, altijd een lach op zijn gezicht, altijd gedragen. Ik heb gisteren een speech van hem zitten kijken, het was prachtig. Op zich zette hij uit een hoe de challenger was voor ongelukt, de space shuttle. Op twee keer snelheid vond ik het nog langzaam. Op twee keer snelheid was hij eindelijk naar te luisteren. Maar goed, Bill Nelson wordt dus de nieuwe NASA directeur. En ja, er valt niet heel duidelijk te maken welke kant het nu opgaat. Stel je een mening voor die een beetje in het midden is, en dat heeft hij dan. Hij vindt NASA heel belangrijk en de ontdekkingen die ze doen. Met die Bridenstein is het ook heel erg meegevallen uiteindelijk. Met Bridenstein is het enorm meegevallen, ja. En Bill Nelson is dan voor de privatisering, want daar is iedereen tegenwoordig voor. En ziet dan dus ook graag met veel genoegen uit, naar, etc. Nee, Bridenstein had dus wat dat betreft eigenlijk meteen al iets meer kleur, omdat er in ieder geval richting werd gegeven. Bill Nelson heeft sinds zijn bedoeling ook nog niet echt van zich laten horen. Dus we weten dat hij het gaat worden, maar we weten nog niet wat dat gaat betekenen voor NASA. Klein beetje backstory over die Bill Nelson. Hij is namelijk een van de weinige congresleden die ooit in de ruimte is geweest. Dus dat is in principe een enorme veer in zijn hoed. Hoe dan? Hoe dan, inderdaad. Nou, goed dat je het vraagt, Herbert. Hij is namelijk niet de eerste geweest, hij was de tweede. De eerste, dat was Jake Garn. Jake Garn was zelf zijn voorloper. Hij was de eerste congreslid? Hij was de eerste congreslid. Even Jake Garn was ook senator. Soms wordt het een beetje om elkaar gehaald. Volgens mij, hij was in ieder geval in het congres. En dat was in de jaren 70. Wet even bedacht voor die Jake Garn, dus niet Bill Nelson, maar Jake Garn. We hebben bedacht, ja, het is eigenlijk wel goed als er zoveel geld van de belastingbetaler naar ruimtevaart gaat, dat er congressional oversight is. Dus dat iemand komt kijken of dat geld goed wordt uitgegeven. Maar hoe kan je nou in godsnaam kijken in de ruimte of het geld goed wordt uitgegeven? Ja, dan moet er toch wel iemand mee van het congres. Die moet toch mee op werkbezoek? Dat kan eigenlijk niet anders. Die moet daar als payload inspector mee. Dat was Jake Garn. Dat is dan, het blijkt dan uit de verhalen van astronauten later, werd dat al vrij snel een grapje. Want die Jake Garn, die had eigenlijk niet genoeg training. Was wel een straaljagerpiloot geweest. Of nou geen straaljager, meer een soort bommenwerperachtig ding was het. Dat vliegt net zo slecht als een specifiel, denk ik. Misschien wel. En die mocht dus omhoog. Maar die Jake Garn, dat werd dus langzaam een begrip. Zo zegt Dr. Robert Stevenson, ook een van de astronauten, en die heeft het over hoe de astronaut corps, later over die Jake Garn, die eerste civiele... Daar wordt er nog vol over verteld. Jake Garn, he was pretty sick. I don't know whether we should tell stories like that, but anyway, Jake Garn. He's made a mark in the astronaut corps, because he represents the maximum level of space sickness that anyone can ever attain. So the mark of being totally sick and totally incompetent is one Garn. Most guys will maybe get to one tenth of a Garn, if that high. Maar, with the astronaut corps, he will forever be remembered by that. Dus één Garn, sinds de eerste... Dat is nog geen... Als je dus extreem, extreem ziek bent, dan heb je één Garn van sickness. Dan kun je hem alleen nog maar ergens hangen en overgeven. Precies. Zo verstaat trouwens in Oost-Duitsland in de jaren 60 bestond het begrip EEN-je-jeen. De allereerste Oost-Duitse astronaut in de DDR was Sigmund Jain. En die man was zo populair, of in ieder geval werd zo gehypt door het regime, dat ze zoveel posters van die man hadden opgehangen, dat afstanden werden uitgedrukt in Jain. Het baanhoof, dat is drie Jain. Dat op posters zit je bij. Ja, heel goed. Die Bill Nelson, die nu de nieuwe NASA-baas wordt, die in het kielzog daarvan, dus tien jaar later of zo, weer zo'n congressional inspectie moest er gebeuren. En dit keer dan van de Space Shuttle. En hij ging op Columbia, Space Shuttle Columbia. En kwam... Een beetje goed weggekomen. Nou, heel goed weggekomen. Want, nou, Zagbert er ook nog wel op reageert. Hij heeft plek ingenomen van sommige mensen die dus een shuttle later omhoog gingen. En een shuttle later, zestien dagen nadat hij aankwam, was dus de Challenger. Dus dat is hem... Hij is altijd nog verbonden gebleven met de Challenger, omdat hij er zo dichtbij stond. Maar ook omdat de beste man altijd een beetje... Hij heeft nooit het grote nieuws gehaald. Misschien in Florida kennen mensen hem wel, maar daarbuiten niet zo heel erg. Ja, het straalt ook niet fantastisch op hem af. Dus hij heeft altijd wel heel erg gedragen over de Challenger gesproken, maar hij was toch ook op een bepaalde manier er iets te direct bij verbonden, om het zo maar te zeggen. Hij heeft er later nog wel een boek over geschreven. En toen zei hij voornamelijk dat hij het gevoel had dat de toenmalige NASA-administrator te veel onder druk stond. En dat was een techneut, die was er niet eens bij die dag. Wat ik ook heel bizar vond. En verder heeft hij zich daar nou het heel scherp over uitgelaten ofzo. Grappig genoeg is trouwens dat hij met... Op de shuttle Columbia zat hij samen met... Bolden, hoe heette die? Charles Bolden, de vorige NASA-administrator. Enemissie, die brengt nu twee NASA-administrators voort. Dat is ook nogal interessant. De vraag is natuurlijk ook wel hoeveel macht heeft een NASA-administrator eigenlijk? En nu ook zeker met dit. Je zou kunnen zeggen, hij kan wel kleur aan de richting geven. Om het zo maar te zeggen of de boel elkaar houden. Je kan wel iets stempel... Inspireren. Inspireren, ja, maar dat gaat deze, denk ik, niet doen. Alles loopt zoals het loopt. Hij is een zuiver politieke keuze. Een oud maatje van Biden. En gewoon... Hij was altijd in het congres, als je nou een beetje moet voorstellen... In het congres was hij dan altijd... Oh, als je het over ruimtvaart ding, als je over de ruimte een vraag hebt... Ga maar naar Bill. Weet je wel? Want die is in de ruimte geweest. Die weet alles van het programma. Kent iedereen bij NASA. Dus dat was altijd voor de congresleden. Altijd een beetje zo... Een van hun die daar onderdeel van was geweest. En dus daarom een hele logische keuze voor... Voor Biden om dat te doen. Maar ook een totaal ongeïnspireerde. Er is een tijd in Nederland een verleugelde uitdrukking geweest. Je moet er geweest zijn om erover te kunnen orden. Nou ja, in de ruimte. Bijvoorbeeld, maar ook in verre landen. Voor dat je een grote mond opzet. Ja, een beetje eens wel. Maar voor de ruimte is dat zo lastig. Het is zo lastig. Uiteindelijk, die Bill Nelson is trouwens weggestemd. Met een heel nipt verschil. Tienduizend stemmen maar. Een paar jaar geleden. Als congreslid. Als congreslid. Hij was senator af. Hij zocht ook een baantje nog. Dus dat komt wat op het rest goed uit. Dat komt heel regelig. Rick Scott was de gouverneur van Florida. Die heeft hem verslagen. Dus die zit nu als senator van Florida. En Rick Scott is een totale flapdrool. En onszelf de jumper. Voornamelijk altijd beleid. Die Rick Scott kwam altijd omhoog. Als wij weer een verhaal aan het maken waren met RTL. Bijvoorbeeld in Florida. Van iets absurd. Dan zat die Rick Scott er achter. Want dat is een zuiver politiek dier. Dat werkelijkheid boeit die man niet zoveel. Die heeft Bill Nelson van de trom gestoten. Dus Bill Nelson. Wordt het nu. Nou met dit optimistische, vooruitstrevende, vooruitkijkende verhaal. In de toekomst van NASA. Ik heb nog wel een NASA directeur-anacdote. Tuurlijk. Die moeten we even terug in de tijd in de jaren 80. Volgens mij 1983. Toen mijn... Ik ken jullie weten. Ik was zo het persvoorlichter van Estec. En ik werkte voor de Roemrucht Heidi Graaf. Ja. Maar dat heb ik ook nog. Die ga ik hier niet vertellen. Dat zal toch ook anderen. Ga er niet om toe. Toen Heidi nog een jong heiditje was. Was op een gegeven moment op de grote luchtruimschaatshow in Parijs. Le Bourget. Dat is dé grote ruimschaatshow. Dat was zijn naam eens ESA. Ik ben al was geweest. Ik deed daar werk. Niet heel goed. Spannend. En op een gegeven moment. Ze hadden ook al in die tijd heel veel bochels. Die waren in de jaren 80 waarschijnlijk ook al. Dus zij stond met haar gebruikt glukkig glas champagne om zich heen te kijken. Zag een wat eenzame man. En stapte er eens op af. Weet je wel. En ze had een bronte praatje aan. Ze had een hele gezellige kletspraat met die meneer. En vroeg op een gegeven moment wie ben je eigenlijk? Toen zei hij ik ben nieuwe NASA directeur. Maar na zij zei dat geloof ik niet. En toen heeft ze woorden gesproken. Nou bewijzen dan maar. Dus dat was in 1983 de eerste keer dat Special Enterprise in Europa was. Die was toen op zo'n, hoe heet het, op zo'n Boeing zeg maar naar Frankrijk gevlogen. Toen hij die nou, als je wil bewijzen dat je de NASA directeur krijgt. Dan moet die Boeing met die Enterprise erop. Volgende week als die terug gaat over de kust van Noordwijk naar Engeland. 1983, zoek maar op. Wat kwam er langs de kust van Noordwijk? Serieus? Ja, serieus. Is die Special Enterprise. Zij heeft toen de perke geregeld totdat Nederland bezoek kreeg in 1983. Van de Special Enterprise. Wat super gaaf. Heidi Graaf. Ik ken haar niet. Legendaarisch. Die was echt jarenlang, misschien wel tientallen jarenlang, de persvoorlichter van Estec. Van Estec. Kijk eens eens. Leuk. Nou. Ja. Weet je wie er nog meer? Heel erg lang iets met Raam Today. Nou, ik. Herbert Blankesteijn. Ja, precies. En ik wil het wel weer even hebben over Perseverance. Ja, dank je. Ja, laten we daarheen gaan. Want, en jij hebt dat onder de knop. Ja, ik heb dat ook onder de knop. Wat in de openbaarheid verscheen onlangs. En het is eigenlijk al wel weer. Dat was kort na onze vorige aflevering volgens mij. Ja, er gebeurt elke keer vrij veel. 18 maart. Dus het is dertien dagen geleden alweer. Toen kwam het geluid bovendrijven van het rijden van. We hadden de wind al gehoord op Mars. Maar het geluid van het rijden van Perseverance. O, nu? Dat vond ik zo speciaal. Ja. En wat. En hij maakt dat ding? Ja, precies. Ik heb al iemand horen of gelezen dat iemand zei. Als mijn auto dat soort geluiden maakte, dan bel ik de wegenwacht. Ja, dat is een beetje als een wasmachine die niet wil. Ja, maar ja, weet je. Het is een metalen ding. Hij heeft echt geen luchtbanden. O, en hij rijdt dus nu? Hij rijdt over rotsen. Ja, dat zijn de wielen denk ik. Dus het gaat inderdaad van knoek knoek. En er kraakt ook iets, een beetje oliemachen erbij. Stoffige omgeving, ja wel. Oh, een beetje wind. Olie in de ruimte, daar wil je niet hebben, maar oké. Een ander verhaal. Maar wel gaaf, want waar ik een beetje op het wachten ben... Het wordt zo reëel als je dit hoort. Het wordt heel reëel. Nou, hier hebben jullie een foto gezien. Ik had een beeld erbij. Gewoon een filmbeeld eigenlijk. Een foto gezien van de helikopter die nu onderhangt met... Dat is het volgende punt. Ja, dat is het volgende punt. Dat vond ik ook een hele leuke. Even luisteraars thuis, even omdoen van Perseverance. Wel nog genoeg gehoord. Boom, oké, hij staat uit. Het mooie verhaal, het echt prachtige verhaal van de wereld. Een hele mooie verhaal over Ingenuity, want zo heet dat helikoptertje. Het helikoptertje, zo'n drone helikoptertje die gaat vliegen binnenkort. Volgens mij moet die nog altijd binnenkort gaan vliegen. Dat is al een hele tijd zo. Er staat geen datum, maar het gaat goed. Heeft hij nou al gevlogen dan? Nee. Hij moet hem nog rondlaten volgens mij. Ga ik even checken hoeveel het nu is. Gisteren was het zo, de kap was er al af. Grappig, want die foto kon je zien liggen. En toen was het echt van oké, Perseverance is nu al zoi aan het achterlaten. Er ligt echt zo'n bak achter. Oké, laten we die nou gewoon daar liggen. En nu laat hij hem dus langzaam het helikoptertje neer. Die moet er nog kantelen ook, want vanwege de reis was hij helemaal ingezwachteld. En dan wordt hij neergezet, rijdt Perseverance weg. En dan ergens toch in de komende weken, het staat boven aan de agenda. Eerst gaat hij vliegen en dan gaat Perseverance pas echt rijden. Maar nu het detail, want hij vliegt dus nog altijd niet. Er is nog altijd niks over te vertellen. Maar ik weet niet of jullie dit wisten. Ergens aan het lijf van dat helikoptertje getapet. Getapet heb ik gelezen. Kan. Weet jij wat ik ga zeggen? Nee ga je door. Er zit een stuk zeildoek van het vliegtuig van de gebroeders Ride. Echt waar? Wat gaaf. Dat hebben ze bij NASA wijs geoordeeld om dat te doen. En stilgehouden dan? Ja, dat komt nu in de ogen. Maar wat het verhaal nog veel sterker maakt. Ze doen dit niet voor het eerst. Ik lees het even uit Engels voor. Dat hoef ik niet te hakkelen. Een fragment van een rijdtuitgebreide wood en fabriek vliegte aan de moeder met Apollo 11's Neil Armstrong in 1969. Een swatch ook, ook een stukje, ook een stukje, die John Glenn in de orbit opgebracht heeft in 1998. En beide heren kwamen uit Ohio. Dat is dus ook iets wat een band heeft met Ride Brothers. Ik vind het wel goed van NASA dat ze altijd een beetje aan de symboliek denken. Dat hoort, moet ook. Maar nou zegt Boing Boing, dat is de blog waar ik dit aan aantref. Laten we wel even vooruitdenken. Als op deze manier stukken van dat vliegtuig blijven wegsturen, dan hebben we straks niks meer overal bij onze bemanne vlucht naar Pluto. En dan staan we wel mooi voor paal. Kleine stukjes eraf knippen. Je moet wel een beetje zenuwig zijn. Dat is wat mij betreft het beste onderwerp. Volgens mij best een groot vliegtuig, dus van mij kunnen we wel even voort. Maar je wilt ook dat vliegtuig een beetje in wang vlieg houden, zou ik zeggen. Tot zover Mars. Ik ben even bezig met de helikopter nu in gereedheid te brengen. Vlieg klaar te maken. Het lijkt alsof hij al zo dichtbij is. Ik zie dat de foto's er ook... Voordat er een foto uitkomt en dan een nieuwsartikel over wordt verschijnt, duurt even. We zitten met een 24 uur vertraging. Dus houdt vrienden gaten en dan over een paar weken gaat hij vliegen. Volgens mij is dit allemaal nog volgens plan. Ja, gaat allemaal volgens plan. Dus in die zin gaat het wel soepel. En de beelden die van perserveerings afkomen zijn ook te gek. En je kan dat al in VR op Mars op die plek staan. Ze hebben al een prachtige hoogresolutie, 360 graden bubbelfoto gemaakt. Ik vind het heel tof. Ook vooral als je dan dat ziet. En dan vervolgens SpaceX bezig ziet om naar Mars te komen. Het is een heel leuk 1-2tje. Waar je gewoon als daar... We hebben het de vorige keer zo vergeten. Leuk foto. Ik wil ook. Boom. We zijn er eigenlijk al. We zien allemaal de mensen daarheen. Je ziet dat de ontdekkingen nog steeds worden gedaan. Een beetje op de ouderwetse manier. Dat heb je ook eens gehad. Het voelt nog... Perserveerings heeft nog niet één ontdekking gedaan. Nee, precies. Het nieuws is dat het ding er staat. Tot nu toe is van perserveerings... Het beste wat het tot nu toe heeft voortgebracht... Is hele hoge resolutie plaatjes. Dat is tot nu toe nog... Dan de helikopter. Die gaat totaal geen nieuwe kennis opleveren. Dus het nieuws gaat vooral over het ding zelf. En hoe mooi Mars eruit ziet in 4K. Het is ook wel de harde realiteit. Dat de nieuwe kennis van ruimtemissies... Meestal echt 10, 15 jaar later... Naar dat die... In de wetenschappelijke tijd... Dan pas weer loskomt. Je komt af en toe wetenschappelijke publicaties tegenover... Vanuit data die ruimtemissies hebben verzameld. Wat eigenlijk al 10, 15, 20 jaar geleden was. Dus die data blijft vaak wel heel lang... Een nieuwe inzicht te geven. Dus dat komt wel. Maar eerst de mooie foto's. Dat is mooi bruggetjes. Space Cowboys, de bruggetjes. Nou, dit is deknot. Die boot was best een bruggetje. Ik ben benieuwd welke... Wie wil nog? Nou ja, ik wilde even naar de geblokkeerde Suezkanaal. Daar lag een bruggetje. Daar houd ik je konfeteen. Naar foto's. Wat je allemaal met mooie foto's in de ruimte kan doen. Het viel me namelijk op de afgelopen tijd op Twitter. Dat ding lag daar in zekerszijn ook wel fotogeniek te wezen. En het is een hele mooie foto's. Dat is een hele mooie foto's. Ik verbaas me eigenlijk ook over hoeveel... aardbeschermingsfoto's ik vanuit de ruimte van dat ding heb gezien. En ook van... Ik zag laatst een Turkse satelliet. Waarvan ik me bestaande jende. Maar ook gewoon, volgens mij zeker in de metaresolutie. Dus zo gedetailleerd. Dat je zag. Ik vond misschien wel van 10 satellieten. Alle kleuren, alle hoeken. Ja, en dat is op zichzelf best bijzonder. Dat is bijzonder. Want je zegt, we hebben altijd een beetje een beeld van... van dit soort technologie. Zoals je het in James Bond ziet. Je locht even in het computersysteem. En dan bestel je de satelliet die dan even kijkt wat er er in is. En dat was altijd onzin. Dat is wel, want ik ken jou en haar in staat. En dan zie je video's. Dat is nog steeds onzin. Maar het bijzondere aan satellieten is dat ze wel net over die plek moeten komen. En als jij wel eens probeert de POM Space Station te bekijken in het echt. Dan weet je gewoon, je moet op een precies tijdstip op een bepaalde plek zijn. Zodat die dan over je heen komt. En dat kan lang niet altijd. Dus de hele periode is voorin je Space Station helemaal niet kunt zien in Nederland. Dus het feit dat we zoveel foto's zagen. Geeft ook aan hoeveel satellieten daar intussen al mee bezig zijn. Die eigenlijk allemaal beschikbaar zijn. Ik heb z'n radar gezien. Er was daar niet veel bewolking dat hielp. Maar met name die optische. Die waren zo scherp. Heel goed. Wat jij volgens mij tweette of zei het nog. Je kan heel goed het verschil in kwaliteit tussen de verschillende zien. Want sommige brachten het schip volledig in beeld. Een andere net iets verder. Of net iets minder mooi. Of inderdaad die radar was inderdaad een soort zwart-witte. Maar je kon op de gedetailleerde met gemak de letters lezen. Die op die bovenstaande. Ja bizar he. En dat moet je ook nog even bedenken. Dit is dan het civiele niveau waar je zit. Dat zit op meterniveau. Er is ook nog zoiets als militaire technologie. Dat is stukken beter. En dat niet meer hoe goed. Je ziet af en toe wel van die satellietfoto's. Dat ze een satellietfoto van een of andere kamp van de vijand... bekend maken. Dat ze nooit de resolutie van die satelliet echt heeft. Ze laten echt niet zien wat die satellieten echt kunnen. Die militaire satellieten. Die overigens dan ook als ze echt heel specifieke foto's willen maken. Dan noemen ze een kamp in Afghanistan of zoiets dergelijks. Dan duiken die dingen in de atmosfeer als het ware in. Dan gaan ze naar iets van 200 kilometer waar je niet echt lang wil blijven. Dan kunnen ze hem op 200 kilometer laten overkomen. Om maar zo kort mogelijk afstand te hebben. Ik ben heel benieuwd wat die echt kunnen. Want als dit al op meterniveau zit. Dan moet dat minstens op centimeterniveau al kunnen. Maar kan zo'n militaire satelliet die daalt naar 200 kilometer. Vanaf welke hoogte? Ja 400. Ik weet niet precies. Voor mij zitten ze meestal op 200 en dan kunnen ze naar 100. En die heeft genoeg om te gaan. Het is een baanverandering. Je maakt een ellipse als het ware. Dus je schiet aan de andere kant van de aarde zelf weer omhoog. En dan geef je een beetje gas. En dan zit je weer in je nominale omloopbaan. Dat kan je niet heel vaak doen. Dus je moet wel kiezen wanneer je dat wilt doen. Maar niet zoveel als helemaal naar beneden gaan. En dan weer terug helemaal naar boven gaan. Nee, dat hoeft niet. Dat zou te duur zijn. En dan is het een hele andere baan. Dat is een hele andere baan. En dan weer terug helemaal naar boven gaan. Nee, dat hoeft niet. Dat zou te duur zijn. En tegelijkertijd is het ook zo. Dat we met z'n allen hebben staan kijken. Wat liggen daar veel boten? Waarom? Dat is ook allemaal satelliettechnologie. En dat al die dingen hebben van die GPS. AIS heet het, geloof ik, systemen. Meestal hun positie als het ware continu doorgeven. En dat schijnt. Een van de meest bekende toepassingen van die zwermsatellieten. Kleine satellietzwermen. En die informatie van die boten de hele tijd ophalen. Zodat wij ook precies kunnen zien waar liggen al die dingen. En wanneer vaart die weg? Weet je, dat allemaal satelliettechnologie. Dat is toch mooi, hè? Ja, wauw. Ik vind het ook echt... Doen al die bedrijven dit nu dan om zichzelf even in de kijker te spelen? Nee, nee, dit is gewoon die locatietechnologie. Oh ja, die foto's wel. Ik denk dat dat ook even laten zien. Een PR-dingetje. Wat ik wel weer jammer vind, is dat de enige satelliettechnologie die ik niet heb gezien, maar die ik echt graag heb gezien, is dat Bosch-Kalus natuurlijk ook best een livestream op die sleetboot had kunnen zetten. Ja, stom hè? Ik bedoel, als ik dat met een zonnewagen vanuit Australië kan, dan moet Bosch-Kalus dat ook met een sleetboot kunnen. Waarom was daar geen livestream van? Ja, waarschijnlijk vanwege aansprakelijkheid. Weet je, er waren niet allerlei juridische redenen. Dat is wel heel veel geld. Maar dat vond ik dan wel weer jammer. Maar voor de rest was het een mooi display van ruimtewartechnologie. Ja, absoluut. Aardobservatie. Dat is het. Heb jij nog wat, Thijs? Nee. Ik had Mars, Elson en SpaceX. Ja. Wat ik nog heb, en dat zijn er twee die ik in één verpakking kan stoppen, er was een stuk in de Volkskrant, vond ik wel leuk, over Elza D. Zaterdag staat een lancering. Maar die moet intussen geweest zijn, want het was een stuk van 19 maart, de ruimte zonder die afval uit de ruimte weg moet halen. Ja, wat was dat voor verhaal? Iets over afval weghalen? Dat is een beetje een satelliet met een dochtersatelliet, die de bedoeling heeft om een andere satelliet, die niet meer in gebruik is, uit zijn baan te halen. En een beetje af te remmen, en dan in de atmosfeer te dumpen. Als demonstratie van het opruimen van space debris, van ruimtepuin. Ja, dat speelt al een tijdje. Ik vind dat op zich wel... Volgens mij neemt hij zijn eigen tweede satelliet mee, toch? Er bestaat er twee delen, en dat ene deel speelt voor afvalsatelliet. Ja, precies. En ik vind dat wel leuk, ik kan me alleen niet voorstellen dat het zo aan de dijk zit. Want die grote dingen, die complete, in onbruik geraakte satellieten, die zijn eigenlijk het probleem niet. Hooguit kunnen die het probleem verergeren door tegen elkaar op te knallen, dus het helpt wel. Maar het grote probleem zijn de tienduizenden, honderdduizenden kleine fragmenten, en de miljoenen verfschilvers, en dat soort gruis, en dat ga je op deze manier echt niet wegkrijgen. Dus ik ben heel skeptisch over deze technologie, dit soort proefnemingen, als werkelijk helpend middel tegen ruimtegruis. Ja, wat is er... Ja, ik ben... Michel, dan moet je even uitbreiden over... Ik probeer je iets over die missie te vinden. Wat is dit voor missie, joh? Hij is gelanct, zie ik. Dat is een Japans... Japans, oké, ja. Ik zie wel een webinar daarover van een week geleden, maar ik zie dus niet... Gelanceerd vanuit Kazakhstan. Hij is gelanceerd, 23 maart, zegt-ie, maar ik zie er geen plaatjes van. Dat is wel rond die tijd een webstudium hebben gehad. Maar dat is heel apart. Michel, wat wilde jij overzien? Ik heb natuurlijk wel gelijk dat het grote probleem is, al die kleine grafische rotsen die er zitten. Die je niet bedraagd kunt tracken ook. Nou ja, heel veel wel, tot een paar jaar iets minder, zeg maar. Die hebben er iets van... In de tienduizenden hebben ze er in een database die ze tracken. Als de space station dan te dicht bij zo'n object komt, weet je wel, dan gaat die aan de kant. En dan is 10 centimeter de grens waarop ze reageren, waarop ze zeggen, nou oké, nou moeten we heel even bijsturen om iets verder, iets meer afstand te houden. 1 centimeter is ongeveer het niveau waar het geen kwaad kan, in de zin van, nou ja, we kunnen wel schade aanrichten, maar niet echt bedreigend voor de missie. Het gevaar zit hem in de range van 1 tot 5. Weet je, dat is volgens mij het gebied waar het wel gevaarlijk is, maar wat je niet goed kan tracken. Dus het is wel een serieus probleem, daar heb je hem gelijk in. Alleen, hoe weet het, je wil er wel voor zorgen dat die grote satellieten niet door botsingen met dat kleine geurt ook weer uit elkaar vallen en weer een hele nieuwe bak ellende veroorzaken. Dus dit is vooral nuttig, denk ik, voor satellieten die op een of andere manier onbedoeld op een gegeven moment de geest geven. Dat je zegt, nou oké, nu zitten ze in een lastige gebied dicht bij de aarde, low earth orbit wijs niet wel hebben, en die gaan we opruimen voor dat... Ja, maar dan stel ik toch nog de vraag, als je daar speciaal iets voor moet lanceren, hoeveel kost dat dan wel niet per satelliet? Ja, maar je zou eigenlijk zo moeten regelen dat satellieten in principe zichzelf opruimen, dat is tegenwoordig wel een norm, dat aan het eind van je levensduur, zeker als je laag zit, aan het eind van je levensduur moet je de laatste een beetje brandstof gebruiken om af te dalen. Of naar de atmosfeer, of juist omhoog vanuit Geostationary. Ja, bij Geostationary is al iets ander probleem, en dan moet je inderdaad naar de graveyard orbit, zoals dat heet, de kerkoffbaan die daarboven zit. Maar bijna wat klein, dat die lage banen, het kan nuttig zijn voor satellieten die zo'n failure krijgen. Dus als die kapot gaan en je bent de besturing kwijt, en je zegt, ja, maar daar wil ik niet een ring ellende door deze satelliet, voor die specifieke gevallen kan dit wel een simpel zijn. Ja, oké, maar dan blijft het kleinschalig? Ja. Want dan heb je het over hele speciale gevallen? Ja, je gaat niet die 10, 60, 100.000 objecten opruimen die daar nu hangen. Nee, en dat soort informatie mis ik nog weleens in dit soort artikelen, in dit soort publicaties. Daarom moeten mensen space cowboys luisteren. Ja, ik kan in ieder geval bevestigen dat die gelanceerd is. En de luisteraars thuis die horen dat dan nu ook. En dan kan ik in dit kader, heb ik niet eens een brachtje gezien, vanoordig vind ik, nog melden dat SpaceX en NASA hebben afgesproken om data te gaan delen over wat er allemaal rondvliegt. Oh, data over wat er rondvliegt aan space debris. Ja. Dat je de krediteils deze dingen nog kunnen opruimen. Die nog functioneren. Die nog wel functioneren, ja. Dus de satellieten van SpaceX, al die 10.000 objecten, 10.000, 10.000 dingen. Nou, dat is vooral het probleem. NASA heeft natuurlijk wat minder, een minder grote administratie. En het heeft onder andere te maken met de veiligheid van het ISS, het Space Station. Dat vind ik dan toch wel raar, want die objecten worden, die 60.000, waar we net over gehad hebben, die worden getrekt door NORAD volgens mij. En die hebben een voorkomend openbare database waar al die objecten in staan. Nou, dat zijn de doden van het object. Of zit dat ook al in leven? Nee, dat zit ook al in leven. Je krijgt een nummer, van een NORAD-nummer, als je iets lanceert. NASA en SpaceX, citeren ik nu van nu.nl, spreken onder meer af elkaar op de hoogte te houden van lanceringen en trajecten van ruimtevoertuigen, zodat die niet tegen elkaar aankomen. Ja. Veilige ruimteomgeving, blabberblabla. SpaceX moet volgens de afspraken ook zorgen dat zijn satellieten minimaal 5 kilometer boven of onder het hoogste en laagste punt van het ISS blijven. Ja, dat kan ik me wel voorstellen, ja. Ja. Goed, dus dat is ook weer in het kader van de preventie. En het aantal satellieten, dat lees ik hier nog eventjes, van SpaceX, dat zou kunnen oplopen tot 42.000. Wauw. Ja, maar dat vind ik gek met al die stallings, ja. Nee, dat vind ik al lang niet gek meer. Maar het preciesige getal wist ik eigenlijk niet uit mijn hoofd dat het staat hier. Ja, maar dan is het, denk ik, dan lees ik het meer in de perspectief dat je afspraken maakt over in welke banen je al dat soort netwerken dan precies gaat zetten. Weet je wel, daar kan je elkaar natuurlijk verschrikkelijk in de weg zitten. Ja. Dus je hebt een paar kilometer verschil, of nou, niet een paar kilometer verschil kan er heel veel uit maken. Precies, en als je je houdt aan inderdaad bepaalde gebieden, dan wordt een hele hoop tracking opeens onnodig. Ja. Omdat je het gebied waar je zou moeten tracken helemaal niet betreedt. Nee, precies. Dus, leuk. Voorkomen is beter dan genezen. Ja. We hebben nog een kort, kort, kort, kort. Nu weet je, ik zag dat nieuwe Dragon van SpaceX, dat die een Coupala bovenop het punt krijgt. Wat is dat? Ja, dus die capsule waar astronauten in moeten gaan zitten van SpaceX, in de punt moet je je voorstellen, dus gewoon in het puntje, dat kegeltje, dat kegeltje kan openklappen. En dan is er een glazen bolletje. Een glazen bolletje waar je dus met je kop als astronaut in kan. En dan ben je dus omgeven door niks, dan zie je dus niks anders dan de ruimte. Een 3D patrijspoort. Ja, precies, ja, een 3D patrijspoort. Dat lijkt me niet heel handig. 180 graden, trouwens, technisch. Als je er mee wilt dokken, want daaronder zit namelijk bij, als je naar Space Station gaat, onder die klep zit een dockingpoort. Ja, dat kan je niet doen. Dus, ik weet niet, als je daar je hoofd doorheen steekt, volgens mij zit je daar met je hoofd in de ruimte. Dus kijk, ik weet niet helemaal precies hoe ze dat dan voorkomen. Ja, een glazen bolletje erop dan. Blijkbaar, ik denk dat die dan ook kan meeklappen met, als je gaat dokken. Ik denk dat ze misschien ook voor die ruimte reizen, met toeristen en dergelijke, gewoon ook een variant hebben zonder dockingpoort. Die dockingpoort heb je natuurlijk helemaal niet nodig als je niet gaat dokken. Ah ja, zeker. Dan is het wel een leuk idee, want dan heb je inderdaad een extra ruimte waar je je hoofd... Dus dan wordt het een hulpstuk dat je er op schroeft voor bepaalde vluchten. Het gaat om de Inspiration4, de Inspiration4-missie. Welke is dit dan? Want daar moeten we het ook nog even over hebben, over die... Maar mag ik nog even één ding... Natuurlijk, concertesteren. Waarom is het eigenlijk best wel stond, is het een beetje... Oh, ja. Nou ja, twee reten het in eerste denk ik, met dat dockingpoort lukt dat natuurlijk niet. Maar tweede is ook, en dat weet je misschien ook wel, dat voor astronauten zijn er best wel strenge regels. Hoe vaak je je hoofd naar buiten mag, of niet lekker naar buiten mag, hoeveel je met je hoofd tot het raam mag zitten. En met name, op het moment dat je in de zon zit, zijn er een paar iconische foto's van astronauten in ruimtsatioon in Meere. Heb je een hele mooie van Meere, waar je zo'n astronaut voor het raam zit in de volle zon. Dat is echt heel erg slecht voor je. Je krijgt ogen, of voor andere dingen? Nee, vanwege de straling die je krijgt. Dus even in het zonnetje met je hoofd in een koepela, dat is echt geen goed idee, als je nog kinderen wilt, zeg maar. Nou, als je hem wil zien, hier, dan stap ik even weg, dan heb je in ieder geval een idee. Kijk, kijk even. Oh ja. Ja, dat is een klein bolletje bovenop het ding. En dit is dus voor die Inspiration4-missie, dat is ook zo'n private missie, en dat is weer iets anders dan de Dear Moon-missie, toch? Eigenlijk komt dat door de bomen van de privé mensen die omhoog gaan. Dat is voor mij te moeilijk. Hij lijkt dat ze bovenop de docking-poorten zitten. Dus dat je via de docking-poort dan even... Mijn advies wel, doe dus niet in directe zondag in de schaduw. Ja, precies. Maar er zijn dus meerdere ruimtemissies. Neem factor 2000 mee. Neem factor 2000 mee, ja, precies. Ik smeer je er goed in. Er zijn meerdere ruimtemissies waarmee je als burger mee omhoog kan. Inspiration4 is de first all civilian mission to space. En Dear Moon is dan volgens mij dat je achter de maan... Dat is met de Japans... Wow, dat is een Japans... Ja, ja, ja. Inspiration4 is van Jared Isaacman. En die wil dus die koppelen. Dear Moon is van die Japanner, hoe heet die weer? Ik zoek even naam op. En daarvoor kan je vanaf nu dus je sollicitatie insturen dat je naar de maan wilt. Oh ja, dat was de sollicitatie. En dat is het Dear Moon project? Je hebt drie mogelijkheden. Je kan bij ESA, je kan bij dit. En je kan geld geven aan dat kinderziekenhuis. En dan maak je kans op die Inspiration4-seat volgens mij. Oh, oké. Althans dat is hetzelfde. Ik heb ze ook niet meer. Dit is dus van Yusaku Masawa. De vorige is van... Hoe noem ik hem nou net? Ik noemde hem Jared Isaacman. Oké, duidelijk. Dat zijn dus de twee... Die ene die zit volgens mij al vol. Die van Dear Moon die zit nog niet vol. En dat is voornamelijk vanwege de kunst wordt het gedaan. Veel meer mensen omhoog nemen die eigenlijk... Je moet artiest zijn. Ja, je moet artiest zijn om in je eigen manier verslag ervan te doen. Iedereen is artiest. Iedereen is artiest. Een beetje wel, he? Volgens mij heeft die Japaner dat veranderd. Dat was in eerste instantie, wilde die inderdaad artiesten meenemen. Maar dat is vorige maand, of zo, is dat opengezet voor het algemeen publiek. Ook volgens mij een beetje, maar daar hebben we het eerder over gehad... Vanuit de PR-drukken dat het wel heel slecht is. Weet je, als je alleen maar miljardairs mogen stuurt. Dus zowel die eerste echte ruimtevlucht met toeristen, zeg maar... Als die echte, die vlucht achter de maand langs, zijn opengezet voor het algemeen publiek. Ja, maar hoe kwamen jullie erbij dat het vanaf vandaag hierop kan geven? Want als ik mezelf goed begreep, dan kon je het tot nu ongeveer opgeven. Als ik het hier ook zegde. Oké, dan moet ik even... Tot deze maand, vanaf 21 maart... Nee, ik heb het over Dear Moon. Zie je? Er is echt verwarring ontstaan over hoe je wel niet de lucht in kan. Het staat vandaag, we nemen dit op, op 31 maart, staat bijvoorbeeld in het AD. Wie astronaut wil worden kan zich vanaf vandaag melden bij ESA. Dus dat heeft niks met de Japaners te maken. Oké, dus dan hebben we ook nog de ESA. De nieuwe astronauten, vooral vrouwen en mensen met een fysieke handicap worden uitgenodigd te solliciteren. Dus ze gaan voor de diversiteit. Dat is gewoon als je astronaut wil worden? Oké, heel goed. Dan kom je wel in een andere categorie. Het is niet zo dat ze zoeken astronauten voor de vaste ploeg astronauten die op missie gaan. En daarnaast zoeken ze ook astronauten, heb ik begrepen, die voor een soort reserveclub, en daar geldt ook mensen met de handicap, maar als ze een mogelijkheid hebben om je een missie te geven, dan... Dat is net even... Astronoog B ben je dan? Ja, het klinkt ietsje mooier dan het is, vergeet ik. Maar jij maakt als Nederlander toch geen kans, dus... Oh, sorry. Nou ja, er wordt al opgezelligsteerd. Of inderdaad vooral... Het zijn mooie profielen van twee vrouwen die je erop gezelligsteerd hebben. Ik krijg altijd, als ik dat zeg, andere kuipjes, die maakten geen kans, en die werden ook astronauten. Ja, tuurlijk. Je verandert mij, als je astronauten wordt, dan doe je dat gewoon. Je moet het vooral gewoon proberen. Ik heb wel echt verschillende filmpjes die langskomen van mensen die... Ja, werkelijk zo, een random reden moeten verzinnen om dus de lucht in te kunnen. Dus iemand die dan heel mooi, ja, op zich een goede kunstenaar is, maar dan met van die handschoenen muziek maakt. Weet je ook, ik ken van die magische handschoenen, kan je ze hoog houden. En dan lagen ze nog hoog. Beetje Termin-achtig. Ja, zo'n Termin-achtig ding, maar dan dus met handschoenen. En Imogen Heap, die actrice die gebruikt zo veel, die maakt dan een prachtig filmpje, deze dame van Marketschacht, van ja, oké, stuur me met deze naar de maan. Dan denk ik, ja, iedereen kan wel een kunstje. Ik ben benieuwd waar de selectie... Iedereen kan wel een kunstje. Ja, selectiek criteria, ik kan ook mooi filmen, ja, ja, stuur me naar de maan. Ja, natuurlijk. Nou ja, waarom? Gewoon een camera erop richten. Ik zag dat Everyday Astronaut, die wilde wel, die wilde ook. En ik heb echt, ja, die had zelf, dat was wel grappig, want die YouTuber, die begint hartstikke groot te worden. En had volgens mij zelf een beetje zoiets van, ja, nee, natuurlijk wil ik wel, maar wil ik wel. Weet je, als als hij, hij voelde de druk wel om te moeten solliciteren onder die celebrity is. Ja, durf je in die raket te gaan stappen. Maar had hij er eigenlijk wel zin in, ja, maar hij heeft toch een filmpje opgenomen. Dus ik denk dat er, er zullen echt wel een paar celebrities mee gaan. Had ik niet een gezin nog ergens? Hij heeft geen gezin. Hij heeft geen gezin. Nee, die jongen heeft, even korte anekdoten over deze jongen, want die heeft geprobeerd die SpaceX lansering goed bij te wonen met dure camera's. En weet ik wat allemaal. Die jongen die woont ergens in Iowa volgens mij. En heeft dus nu in een huis daar een hele studio opgebouwd. In Florida? In Florida, bij, nee, in Texas. Boca Chica, waar dus, hoe heet het? Starbase? SpaceX heeft het nu de Starbase genoemd volgens mij. Bij Boca Chica. Omdat het dus een permanente locatie te hebben, zodat ze dus elke vlucht kunnen gaan vastleggen. Want zo deed Walter Cronkite het ook met de maanmissies, of met de speciaal... Dat is wel al geweest. Dat zal al wel geweest zijn. Dat is wel al geweest. Ja, dat denk ik ook. En die was er dan elke keer bij om mee te maken van hoe het gaat. En dat wil hij dan ook nu doen. Dus hij zat er dus inderdaad gisteren bij die lansering voor de eerste keer, met al z'n dure spullen. In de meeste. In de meeste. Maar het leeft het allemaal nog. Maar die jongen, ik heb hem al een paar keer bij de lansering, en dan wordt het weer uitgesteld en weer uitgesteld en weer uitgesteld. Die denkt, heb jij geen leven? Want dit kan niet. Het kan niet. En daarom heeft hij in ieder geval nu dus een permanente basis naar opgezet. Blijf blijven, heeft hij een verdienmodel. Dat sowieso. Dat is ook een foto-vorm. Ja, zijn Patreon loopt als een trein. Die jongen kreeg duizenden dollars per maand binnen om dit allemaal te kunnen doen. Ik denk, het zal voor elke YouTuber creatief met financiën zijn, maar hij is dan wel eentje. Hij heeft 400.000 volgers op Twitter. Over hem maak ik me niet het meeste zorgen, laat ik het zo zeggen. Ja, goed. Nou, zijn we toch weer terug bij Boom. Oh, zijn we weer terug bij Boom. We zijn begonnen bij Boom en we eindigen bij Boom. Heel goed. Hebben we nog laatste... Ondijd bombshell, hoor ik aan het zeggen. Nog laatste bruggetjes te bouwen, want anders dan dan. Volgens mij ben ik alles kwijt. Ik vind het heel grappig, want soms gebeurt niks, en soms gebeuren er heel veel kleine dingetjes. Dus sommige van onze uitzendingen, dan praten we lekker lang over één onderwerp, maar nu is het ook weer even moe ze veel. Er gebeurt ook veel. Dus je kan het bijna niet bijhouden op deze manier. Ja, het gaat niet meer naar oor door, denk ik. Leuk. Leuk raamsevaart. Jaar. En dingen. Zeker. Ja. En we houden het in de gaten. En we houden het in de gaten. Met dat, tot de volgende keer allemaal. Ja, op naar aflevering 67. Dank je wel. Jioe.