Transcript
Hartelijk welkom allemaal bij de doorstart van Space Cowboys. We zijn een tijdje weg geweest, gaan we het niet over hebben, maar we beginnen nu opnieuw. We beginnen in het Nederlands, dat is meteen al te horen. En we beginnen met een vernieuwd, versterkt team. Ik verwelkom Joeri Nortier. Hij was al meer hier dan min of meer als vaste gast, of hoe moet ik dat noemen, maar in ieder geval, je zult er nu iedere keer bij zijn. We gaan daar een frequentie van 1 in de 2 weken en we verwelkomen Luc van den Abeelen. Hallo. Welkom Luc. Dank je wel. Als nieuw vastlid van een team. Je gaat afwisselen met Thijs Roes. Ja. En vertel even wie je bent. Ja, hobbymatig ben ik al tussen de 30 en 40 jaar bezig met ruimtevaart. Dat is een beetje uit de hand gelopen, ooit wat krantenknipsels verzamelen. Dat werd publiceren in tijdschriften, zelfs een boek geschreven, een aantal jaren geleden over Hermes, het mislukte Europese project om een kleine speciaal te bouwen. Hou me ook bezig met de ontwerpenproductie van de emblemen die astronauten op hun pak dragen als ze naar ISS worden gelanceerd. Je hebt er ons één gegeven net. Ja, precies. Ik kan niet alle Kassidy en die derde... Babkin. Babkin toch? Ja. Het is de Russische letters. Ja, precies. En verder ben jij beroepshalve spreekstem. Ja ook, maar in principe verdien ik mijn geld met werken in communicatie. Communicatie, nou dat gaan we vandaag doen. Even in het kort, want we gaan elkaar nieuwtjes vertellen. Dat is het nieuwe model. Even, Juri, wat is jouw meest interessante nieuwtje? Ik denk dat ik het vandaag even wil hebben over het commerciële ruimteprogramma van de NASA. Hun plannen om via SpaceX en Boeing mensen naar het ISS te sturen. Het lijkt me interessant om te kijken waar ze nu staan en wat voor heftige ontwikkelingen er allemaal zijn geweest. Oké, spannend. Luuk? NASA heeft een beetje op z'n donder gekregen van de Government Accountability Office in Amerika, ontdrengt Artemis en SLS. Artemis is het maandprogramma. Precies, ja, naaraad. Oké, ik heb ook een aantal onderwerpen, net als jullie. En wat ik er even uitlicht is Voyager 2. We hebben het over het Voyager project gehad in een eerder aflevering van Space Cowboys met de leider van het project. Zijn naam ontschiet me even. Jij weet het, Juri? Sorry, nee. Jij weet het, Luuk? Nee, weet ik ook niet. Zoek ik misschien straks nog even op tijdens deze podcast. Maar in elk geval, Voyager 2 is even offline geweest. Er was een ongelukje en ze hebben hem toch weer op de been gekregen. En ja, dat blijft fantastisch na zoveel als 40 jaar dat ze het A nog doen en B dat ze dan nog stuk kunnen gaan en weer aan de paten gekregen kunnen worden. Ik vind het ongelofelijk. Voyager, 11,5 miljard miles, dus laten we even zeggen, 18 miljard kilometer vanaf de aarde. Voor een afstand, zeg. Ja, buiten de heliosfeer in de interstellaire ruimte zit hij. Ja, dit is echt diepe ruimte. Ja, nou in willekeurige volgorde, Juri, begin jij even... Zal ik eens aftrappen? Commercial Crew Program, laten we het daar eens over hebben. De NASA gaat commercieel. Ja, klopt. Ik denk dat ik eigenlijk nog heel veel verder terug in de tijd moet gaan. We hadden op een gegeven moment de Space Shuttle. De Space Shuttle was eigenlijk de manier voor Amerika om mensen naar het ISS te brengen. Space Shuttle is stopgezet, 2011 als ik het me goed herinner. En sinds die tijd heeft de NASA eigenlijk geen eigen capaciteit meer om mensen naar het ISS, het internationale ruimtestation, te brengen. Afhankelijk van de Russen. Complete afhankelijk van de Russen. Genant, zeker na wat er in 2014 allemaal gebeurd is op het internationale wereldtourneel. En het is ook niet goedkoop. We kopen gewoon voor, hoeveel is het, 50-60 miljoen per zetel, kopen we toegang tot het ISS. Dan zit je ook nog in een heel krap stoeltje. Ja, precies. Dus niet lang nadat Space Shuttle was gestopt, hebben de Verenigde Staten, oftewel NASA, opdracht gegeven om te onderzoeken of het mogelijk is om met commerciële partners mensen naar het ISS te brengen. Dus eigenlijk koopt de NASA gewoon bij een andere partij zetels voor het ISS. Daar zijn twee partijen uitgekomen die samen een aantal miljarden hebben gekregen om nieuwe capsules te ontwikkelen. Die partijen zijn SpaceX, ons allen wel bekend, en Boeing, ons allen ook heel erg bekend. En die ontwikkeling is, nou bijna in 2014 is dat een beetje gestart, die ontwikkeling. En dat is niet zonder slag opstoot gegaan. Want ik heb zelf het gevoel dat we al twee jaar tegen een deadline aan zitten die steeds drie maanden in de toekomst ligt. En het lukt steeds, maar niet. Precies, het is iedere keer het komende half jaar het komende half jaar. En dat schuift al daardoor. En om hele goede reden hoor, want ik weet nog wel, vorig jaar, begin 2019, toen zaten we heel dicht bij een vlucht van de Dragon-capsule. De Dragon-capsule is de manier van SpaceX om mensen naar het ISS te brengen. En toen gebeurde er vorig jaar april, gebeurde er best wel een heftig ongeluk. Tijdens een test van de noodraketjes van de Dragon ontplofte die. De hele capsule ontplofte. En dat was allereerst natuurlijk ontzettend erg, omdat iets hoort niet te ontploffen. Maar twee ook. Het was de capsule waarmee mensen naar het ISS gebracht moesten worden. De eerste testvlucht met echte bemanning. Daar heeft je potentieel weer een space shuttle ongeluk. Dus allereerst nieuwe capsules moeten bouwen en natuurlijk uitzoeken wat daar in hemelsnaam misging met die explosie. Dus dat was de reden dat SpaceX de nodige vertraging heeft opgelopen. Nou, Boeing, daar leek het allemaal iets makkelijker mee te gaan. Ook natuurlijk wel wat problemen. Parachute problemen volgens mij waar SpaceX ook mee zat. Maar het leek allemaal de goede kant op te gaan. En dan gaan we iets minder ver terug in de tijd. Dan zitten we in december van 2019, dus echt anderhalve maand geleden. Toen kon Boeing voor het eerst laten zien dat hun capsule daadwerkelijk naar het ISS zou kunnen gaan. Nou, lancerd op een Atlas V raket. Heel betrouwbaar. Zacht er allemaal goed uit. De eerste twee, drie minuten leek alles helemaal goed te gaan. Maar ja, liep toch niet helemaal lekker. Het vervolg is bekend. Er was een best wel heftige softwarefout, waardoor de capsule dacht dat hij op een ander moment in de missie zat. Daar ging alles mis. Raketjes werden afgevuurd, kwam niet in de juiste baan. En op het moment dat ze de communicatie weer hersteld hadden met de capsule, bleek er al zoveel brandstof verbruik te zijn dat het niet meer mogelijk was om die capsule naar het ISS te sturen. Dus die moest terug. Nou, softwarefoutje, dat is denk je makkelijk op te lossen, maar er zit wel iets meer achter. Want Boeing en softwarefoutjes, daar zijn we ook wel bekend mee. Er is iets mis daar gegaan bij Boeing met het ontwerpen van software voor Starliner. Er bleek namelijk, anderhalve week geleden, dat dit ene softwarefoutje, waarbij de verkeerde tijdstip werd meegegeven, dat het niet het enige softwarefoutje was. Er was namelijk nog een andere softwarefout ontdekt, waarbij er een mogelijkheid was, dat op het moment dat de capsule terug naar de aarde moest keren, en de twee onderdelen, namelijk het onderdeel waar de raketten zelf in zitten en de brandstof in zit, en dat andere onderdeel, de capsule waar de mensen echt in zitten en waar er een hitteschild omheen zit, dat als die twee onderdelen van elkaar los zouden koppelen, dat er door een softwarefout de mogelijkheid was dat die twee onderdelen weer op elkaar zouden botsen. En dat betekent dus dat je potentieel enorme schade kan aanrichten. Niet alleen aan de capsule zelf, maar ook aan het hitteschild, wat ontzettend belangrijk is om terug te kunnen. Dus Boeing moet alle code, alle software die ze hebben gemaakt voor de Starliner, opnieuw reviewen. Honderdduizenden regels, dat zijn miljoenen regels. Ik werk zelf in de software, ik ben zelf geen developer, maar ik stuur ze wel aan. En ik weet hoeveel moeite het soms kost om een kleine toevoeging op mijn website te reviewen. Dit gaat maanden aan vertraging opleveren. En dan hebben we ook nog het probleem dat deze testlucht niet echt goed geslaagd is en dat het nog in de lucht hangt. Of ze deze hele testlucht vanaf het begin af aan opnieuw moeten doen. Heel veel extra kosten, extra vertraging, want je moet een nieuwe vlucht uitvoeren, een nieuwe capsule eigenlijk de lucht insturen. We zijn er heel ver weg. Het is een lastige situatie waarin Boeing nu terecht is gekomen. De PR doet het natuurlijk de laatste jaren al niet zo lekker wat betreft hun vliegtuigen. Nu is dit erbij gekomen. En het pijnlijke is dat op een persconferentie vlak nadat die lancering dus niet helemaal slaagde, journalisten hebben gevraagd van was dit het enige probleem? Nee, verder was alles helemaal in orde. Er gaan sowieso al verhalen dat NASA en Boeing gezien de historie wel hele dikke vriendjes zijn. NASA het liefst had gezien dat het hervatten van bemanne vluchten vanaf Amerikaanse bodem door Boeing zou worden gedaan. Het merkwaardige feit is ook dat Boeing bijna twee keer zoveel geld heeft gekregen om de boel te ontwikkelen als SpaceX. Ik vind dat echt heel gek. Waarom heeft NASA die voorkeur? Enig idee? Het zijn oude commitments. Vriendjes zitten daar. Het is de traditie dat NASA gebruik maakt van ruimtevaarduigen die door Boeing zijn gebouwd. Mercury en Gemini, goed dat was MacDonald Douglas, dat is ook Boeing geworden. Space Shuttle Rockwell is ook Boeing geworden. Dus alle stamvaders zijn daarin verenigd. Het is ook niet dat dit het enige project is wat Boeing nu voor de NASA doet. Want SLS, de megaraquette. Natuurlijk ook van Boeing. Ja, en ook vertraging op vertraging op vertraging. Vanaf het ontwerp is het daar eigenlijk al fout gegaan. Er werd gezegd van ja, we gaan onderdelen die voor de shuttle zijn ontwikkeld, die gaan we hergebruiken. We plakken gewoon wat engines op de external tank. We gebruiken de boosters. Super simpel. Vervolgens is het ding zo ontzettend ingewikkeld geworden en totaal opnieuw ontworpen dat er van die heritage helemaal niets meer is overgebleven. En het ding gaat dan ook nog eens meer kosten per lancering dan een Space Shuttle. Maar dan zou je verwachten SpaceX als jong, lean en mean bedrijf gaat dat wel eventjes beter. Maar dat valt dan toch ook tegen, Jury? Nou, ze hebben wel de nodige tegenslagen gehad. Dat klopt. Ik moet wel heerlijk zeggen, de ontwikkeling bij SpaceX is wel snel gegaan. En ik vind hun aanpak, dat zie je ook bij Starship terug, ze pakken het wel heel erg lean en mean. En het is bijna een software bedrijf als je ziet. Ze beginnen gewoon met iets simpels en vanuit daar minimum viable product. Vanuit daar gaan ze verder werken. Maar gaan ze Boeing verslaan uiteindelijk? Ja, ik denk dat SpaceX nu... Nu heeft hij het al gezegd. Hij heeft een foto van de kapsule gereetweet met daarbij van deze kapsule gaat voor het eerst sinds 2011 via Amerikaanse astronauten. Volgens mij, ergens begin mei staat er nu met potlood neergeschreven. En dat mag ook wel, want het begint nu echt bloed uit te lopen. We zitten nu, vanaf nu al zitten we met drie mensen in het ISS. En omdat er geen nieuwe zetels meer van Soyou's gekocht mochten worden van de Amerikaanse overheid, zitten we straks met de situatie dat er gewoon maandenlang twee Russen en één Amerikaan in het ISS zitten. Terwijl er normaal zes mensen zitten, waaronder veel meer Amerikanen. Het wordt echt tijd. En bovendien, die commercial crew is ontwikkeld om ISS te voorzien van bemanningen. Het eind van ISS komt al een beetje in zicht. Dus wil de investering nog lonend zijn, moeten we wel gaan opschieten. Ja, ja. Oké, nou dat was onderwerp één. Luc, jouw verhaal. Inderdaad, dat rapport wat ik net noemde van de Government Accountability Office in de Verenigde Staten. Kennelijk nogal onkarakteristiek dat ze er ook zo mee naar buiten zijn getreden. Normaal worden dit soort rapporten een beetje integend gehouden. Maar er waren zes aanbevelingen in het rapport aan NASA om het maandprogramma Artemis wat meer handen en voeten te geven. Ze hebben er inderdaad ontzettend op aangedrongen om schedules en de architectuur die het programma heeft rechtvaardigen vast te leggen in calendars en om ook eens met kosten te komen. Het vreemde is dat NASA inderdaad aan de regering vraagt van dit programma willen we gaan doen, die en die doelstelling. Het enige wat minder of meer hard wordt gespeeld nu is 2024 moet er iemand op de maan staan. First woman and the next man zoals NASA dat doen. En geloof jij dat? Nee, dat gaan ze niet halen. Dat gaat niet gebeuren. Het vreemde is dat NASA al doorweg komt met dit gaat het ongeveer worden. Deze architectuur hebben we bepaald. Er zijn geen alternatieven bestudeerd en doorgerekend. Daarvan wordt nu gezegd dat is inmiddels ook te laat. Dat gaan we helemaal niet meer redden. Willen we in 2024 nog die eerste lander neerzetten. NASA heeft kennelijk heel demoedig gereageerd van gaan we allemaal doen. Ook dat is openbaar geworden. Er is een extra persconferentie ingelast. Het is opvallend. Net zo opvallend als het feit dat er nog steeds geen ontwerp is voor een lander. Er wordt ontzettend moeilijk gedaan over die gateway. Dat wordt helemaal gepropageerd. Die hebben we absoluut nodig. Wat is het doel van die gateway? Als achtergrond is de gateway een mini ISS in baan onder maan. Waarom is daar voor gekozen? Waarom die SLS aan de praat te houden? Daar raak je wel een gevoelig punt. Een hele cynische zienswijze op bemanne ruimtevaart is dat het vooral gedaan wordt om de industrie lekker aan de gang te houden. Voor Amerika wordt niet meer zoveel overzeesoorlog gevoerd. De Boeings en dat soort consortia moeten wel aan de gang blijven. Dus er wordt iets verzonnen om iets de ruimte in te kunnen sturen. Vandaar dat het de gelegenheid geeft om de partners bezig te houden. Rusland zou er een module voor bouwen. Canada weer een heel geavanceerde robotarm. ESA zou waarschijnlijk een leefmodule leveren. Wel handig gekozen. Dit ding zou in een hele leuke baan onder maan worden gezet. Wat de blackout zones zoals we die van de tijd van Apollo kennen zou voorkomen. Dat je achter het maan langstrek. Je zou gezien vanaf de aarde een grote ovaal rondom de maan trekken. Waardoor je hem continu kan volgen. Je blijft constant in radio contact. Dat is mooi natuurlijk. Apollo heeft bewezen dat je geen tussenstation nodig hebt. Om met één raket alle spullen naar boven te sturen en succesvol op de maan te kunnen landen. Die hele gateway staat nogal onder druk. Er worden dan allerlei uitvluchten gevonden. Maar we kunnen hem ook gaan gebruiken om naar Mars te gaan. Dat blijft een beetje pingpongen afhankelijk van wat het witte huizen of vicepresidenten noemen. Dat is ook om en om. De ene president roept we gaan naar Mars. De volgende neder is niet nodig. We gaan lekker naar de maan. Dat is dichterbij. Dat is maar op en neer. Dat is een van de fundamentele problemen van de Amerikaanse ruimtevaart. Je bent bijna voor 100% afhankelijk van de president. De president zit er maar vier jaar. Trump zal waarschijnlijk wel een tweede termijn gaan halen. Nu is hij inderdaad wel een beetje ruimtevaart minded. Het lijkt erop dat de vicepresident dat nog veel meer is. Ik heb dan ook de indruk dat ze niet zoveel met elkaar gaan praten. Ze wil ook naar de steegespreker. Het is ontzettend onhelder. Ik vind het zit er meestal bij als decorstuk voor Trump. Ja precies. De teksten die weet hij in ieder geval prachtig te presenteren. Dan klinkt het alsof hij iets heel belangrijk zegt. De portemonnee daarna trekken, dat blijft toch een beetje achter. Een positief punt is wel dat er voor het jaar 2021 wel meer budget is aangevraagd door Trump. Juist ook om dit programma verder te brengen. Dat is een hele opvallende. Volgens mij 12% meer budget. Dus dan heb je het over 25 miljard dollar. Dat ontzettend veel geld is. Waarvan 3,3 miljard specifiek bedoeld is om een lander te ontwikkelen. Een lander te ontwikkelen om naar de maan te gaan. Dus het is laat. Volgens mij begint ze nu wel in te zien dat daar echt het knelpunt nu zit. Wat ik wil net vragen aan jou, Jury. Dan is het Chinese maanprogramma waarschijnlijk consistenter. Want die hebben geen last van een congres dat verdurend elke vier jaar tevreden wordt voor de gaten. Het grote voordeel van China is dat ze natuurlijk met zeer lange termijn plannen werken. En dat er continuïteit in de regering zit. Dat helpt wel bij dit soort enorme projecten. Wanneer staan de Chinezen op de maan? Dat weten we nog niet 100% zeker. Ze zeggen zelf dat ze 2028 volgens mij als doel hebben. Maar qua planningen vind ik het Chinese ruimte van het programma zeer lastig om te volgen. Toch wel. Ja. Zelfs als ik er een beetje moeite voor probeer te doen. Dan is het gewoon lastig om echt concrete planningen erover te vinden. Maar ja, samen met de Verenigde Staten, dit zijn wel de twee partijen waar we de komende tien jaar het van moeten verwachten. Ja, precies. Dan hebben we ook nog wat kleinere spelers. India en zelfs Iran. Ja, daar wou ik straks nog op terugkomen. Precies, die doet ook leuke dingen. India lijkt wel de volgende te zijn die mensen de ruimte in gaat brengen. Hun project Gaganyaan. De capsule lijkt nu wel definitief ontworpen te zijn. Hij is weer wat van uiterlijk veranderd. Zonnepaneeltjes zien er nu wat anders uit. Hij lijkt nu heel erg op de Europese ATV. Vier van die molenwiekjes die uitsteken. Maar ja, ook daar, net zoals in Azië, is er een behoorlijk budget neergelegd. En heeft het ook een beetje dezelfde achtergrond als wat de Chinezen bemannt doen. Het gaat om prestige. Kijk eens hoe sterk mijn economie is. Dat is een fantastische motivatie. Dat was het bij de Amerikanen in de jaren 60 ook. Ja, inderdaad. Daarna hebben ze nooit meer wat klaarspunten. Nee, in principe niet. Van de Space Shuttle heeft de toenmalige NASA-directeur aan het eind van het project gezegd. Eigenlijk is het een fout geweest, we hadden het niet moeten doen. Verschrikkelijk duur, verschrikkelijk ingewikkeld. En niet betreft zeker. Nee, precies. Zo'n machine moest een half jaar nagekeken en gereviseerd worden. Het ambitie was geloof ik om elke maand te lanceren. Elke week. Het programma zou van origine tien jaar duren met 540 vluchten. Ik heb dan wel eens geprobeerd na te zoeken wat hadden ze dan allemaal willen lanceren. Dat is nooit helemaal duidelijk geworden. Dat gebeurt vaker. SLS is in feite ook een raket zonder echt bestemming. Ja precies, dat is het probleem. Dat is ontzettend jammer. Goed. Erbert. Nee, eigenlijk niet. Het lijkt op schema te liggen. Begin 2021 zou die vlucht moeten gaan plaatsvinden. We houden het in de gaten natuurlijk. Want elke 14 dagen zijn we er weer. Precies. Mijn onderwerp, de Voyager had ik beloofd. Ik heb intussen kunnen nakijken. De man die we hier hadden. De datum op 14 maart was Ed Stone. Het is ook weer niet zo'n moeilijke naam om te onthouden. Die Voyager moest een of andere manoeuvre uithalen onlangs. Hij moest draaien en keren. Een turning exercise of zoiets heette dat hier in de verslaggeving die ik bij de hand heb genomen. En die duurde te lang. Daardoor had hij te weinig energie, te weinig stroom. Want die batterijen die hij heeft die op plutonium werken zijn er gelijdelijk aan uitgeput aan het raken. Toen hij vond dat hij te weinig stroom had, ging hij offline. Blijkbaar werkt dat dan zo dat hij na een tijdje die power weer wel heeft. Dan weet hij weer genoeg bij elkaar te verzamelen. En hij heeft in de tijd niks te doen om weer wakker te worden en weer een teken van leven te geven. Je kijkt niet alsof je wat wil zeggen, Juri. Ik ben vooral benieuwd wat hebben we nog aan deze probe? Wat stuurt hij nog voor data? Dan ga ik je verwijzen naar die podcast van 14 maart. Want uit mijn hoofd weet ik dat niet. Hij doet metingen daar in de interstellaire ruimte. Magneetveld, deeltjes die voorbij vliegen. Ik verzin het eerlijk gezegd hoor, as we speak. Weet jij, concrete is over... Ik weet het niet of het fijn of onmacht. Dus luister naar die uitzending met Edson. Want ik weet dat hij daarin allemaal haar fijn heeft uitgelegd. Ik heb het allemaal alleen niet herbeluisterd. Maar Voyager 1 en 2 zijn echt allebei nog actief. En zijn allebei bezig nog data te verzamelen. Het mooie is dus dat Voyager 2 back online is gekomen na enige tijd. En dat hij het gewoon weer doet. Het zijn grote prestaties. Een machine die meer dan 45 jaar geleden is gelanceerd. En op onvoorstelbare afstanden gewoon nog steeds doet wat die wordt verteld. Het is wat je wel vaker hoort. Sommige ruimtemissies mislukken natuurlijk gewoon. Dat bestaat ook. Maar wanneer ze werken... En met Marsrobots hebben we dat ook diverse keren gehad. Dan overtreffen ze hun ontwerptijd vele maanden. En dat is met Voyager echt het stuk antiek dat daar rondvliegt. Het leukste stukje antiek wat er aan boord zit... Is dus inderdaad een langspeelplaat. Met stemmen van de aarde en zo. Dan gaan we straks het meemaken. Misschien ooit dat dit ding wordt gevonden door een buitenaardsbeschaving. Je ziet ze zitten met koptelefoontjes op. Dat wel. Maar die moeten dan wel een gramofoonplaatspeler hebben. Wie heeft dat niet bij zich in zijn relatie? Tuurlijk. Je weet maar nooit. Nu we dan toch over ver weg zijn en lage bandbreedtes hebben... Zal ik dan meteen maar even overgaan op New Horizons. Want dat was mijn tweede onderwerp. Dat is namelijk leuk. Die dook opeens weer op in de berichtgeving. Waarom? Niet omdat er iets nieuws was tegengekomen. Maar omdat inmiddels alle data van New Horizons binnen zijn. Dat heeft anderhalf jaar geduurd? Ja. Ik herinner me toen we het daarover hadden. Toen New Horizons in het nieuws was. Was Pluto voorbij gevlogen. Na Pluto kwam dan een ding dat intussen een naam is. Jij weet hem uit je hoofdjurie? Arakof. Ja precies. A-double-R-o-k-o-t-h. Dat was eerst ultimatule. Dat schijnde een beetje een besmet term te zijn. Nu hebben ze dus voor Native Indian een naam gekozen. Oftewel de kosmische snowpop. Zoiets. Ik weet van toen dat gezegd werd. We krijgen nu een paar foto's. Maar het echte werk komt pas later. Want dat ding heeft zo'n lage bandbreedte. Precieze getal moet je hem ook schenken. Maar in de modemsnelheid. In de orde van duizenden bytes per seconde. Zoiets was het bij benadering. Dus die foto's en alle andere gegevens die hij heeft opgenomen. Die gaan vanaf nu, werd anderhalf jaar geleden gezegd. Verstuurd worden naar de aarde. Na een tijdje is hij klaar. Dan zien we wel weer. Dan gaan we dat materiaal. Dat hebben ze dus nu allemaal binnen. Nu zijn er geen nieuwe foto's trouwens. Want daar hebben ze blijkbaar ook wel uitgehaald wat er in zat. Maar wel gegevens over hoe de gedaante van dat hemellichaam tot stand kan zijn gekomen. Dat herinneren jullie wel. We hebben een aarde van een vrouw. Een vrouw die een beetje tegen elkaar uileunde. De vraag was hoe is dat dan tot stand gekomen. Er waren diverse theorieën over. Het meest waarschijnlijk is nu toch wel dat die elkaar geleidelijk aan genaderd zijn. En geleidelijk aan van hun impulsmoment afgekomen zijn. Want de vraag is, als je tegen elkaar aan knalt. De snelheid moet minder zijn geweest dan 5 meter per seconde. Dat is uit het artikel in Ars Technica opgemaakt. Wat we in de show notes zullen zetten. Maar als je dan elkaar raakt moet je ook van je draaien afkomen. Dat moet meer zijn geweest dan het nu is. Het vermoeden is nu dus dat het zo vroeg is gebeurd. In het ontstaan van het zonnestelsel. Dat daar redelijk wat gas nog aanwezig was. Om wrijving te veroorzaken. En om dat impulsmoment af te voeren. Dat is zo langzaam. Dat had je als lopende mens kunnen bijhouden. Een heel kalm verschijnsel. Dat had een enorme gevolg. Dat heeft een heel leuk object opgeleverd. Al was het in een aantal alleen maar voor de cartoonisten. Dat weet je, ook met Pluto bijvoorbeeld. Ik probeer me altijd voor te stellen hoe zou het zijn om daar te staan. Bij Pluto is dat nog niet eens zo moeilijk. Behalve dat het daar heel donker zal zijn. De foto's zijn altijd enorm geflatteerd. Dat is niet wat het menselijke oog zou zien. Er is dan natuurlijk wel zonlicht. Maar op allerlei manieren wordt dat enhanced. Met lange belichtingstijden wordt dat opgepept. Wat mij bij Arrokot het meest fascineert. Is dat op de meeste plekken dat je daar zou staan. Werkt de zwaartekracht in een andere richting. Dan loopt recht op het oppervlak. Je rechter schouder is zwaarder dan de linker. Dus je loopt daar altijd van. Dat is een hele mooie optreden. Dat is een hele mooie optreden. Je rechter schouder is zwaarder dan de linker. Dus je loopt daar altijd volkomen scheef. Behalve op een paar bijzondere plekken waar dat niet zo is. Behalve op een paar bijzondere plekken waar dat niet zo is. En dat we dan vooral op de as hebben. Op de noord- en zuidpool. Dat moet echt heel raar zijn. Om daar rond te klouderen. Dat moet echt heel raar zijn. Om daar rond te klouderen. Het gaat sowieso nog wel een tijdje duren. Dat we daar handen bedoelen. Dat gaat inderdaad even duren. Er is veel keusjes. De Horizon gaat eerst nog naar een of andere object. Een andere Kuipenbelt-object. En wie weet hoe wonderlijk dat er weer uitziet. En wie weet hoe wonderlijk dat er weer uitziet. Precies. Het is vol van verrassingen daarbuiten. Juri, wat nog meer? Ik zat eens te twijfelen. Ik denk dat ik toch voor het spannende onderwerp ga. Dat is Iran. Iran heeft een ruimte voor het programma. Misschien dat niet iedereen dat weet. Nou, Luc wel. Van tijd tot tijd proberen ze iets. Dat loopt niet altijd even lekker. Ze zijn er al wat langer mee bezig. Het is allemaal gebaseerd op korte afstandsraketten. En 2008 hebben ze voor het eerst geprobeerd iets te lanceren. Korte afstandsraketten. Dat klinkt alsof je iets probeert te bereiken op aarde. Maar zo erg is het ook weer niet. Dit zijn eigenlijk opgepimpte Skuttraketten. Skuttraketten werden heel vaak in de oorlog gebruikt. Irak herinneren. Irak onder andere. En in 2008 hebben ze op basis daarvan geprobeerd om hele kleine satellietjes. Een max 50 kilo gaan doen. En dat is eigenlijk een hele grote oorlog. Dat is eigenlijk een hele grote oorlog. En daar hebben ze ook al heel kleine satellietjes. Een max 50 kilogram in de baan om de aarde. Toch net nog Low Earth Orbit te halen. Dat lukt al op een gegeven moment. Toen zijn ze overgestapt naar een nieuwe versie van een raket. De C-Morg heet die. En daarmee wilden ze eigenlijk wat grotere satellieten. Aardobservatiesatellieten. Kleine communicatiesatellieten. Andere wetenschappelijke satellieten in een baan om de aarde brengen. Met je 150 kilogram klassen. Waar je dan over moet denken. Dat hebben ze nu een aantal jaar geprobeerd om dat te doen. En dat lukt nu ook nog. En dat lukt niet lekker. Dat gaat echt niet lekker. 2017 hebben ze volgens mij voor het eerst geprobeerd. Die zei boom. Daarna hebben ze het vorig jaar een keer geprobeerd. Dat ging... Tientallen seconden ging dat mis. En ze hebben het dus... 1,5 week geleden. 11 februari. Het is altijd zo rond 11 februari. De dag waarop de Islamitische Revolutie wordt gevierd in Iran. Hebben ze het weer geprobeerd. En deze ging ietsje beter. Hij kwam ver buiten de dampkring. Maar hij had net niet genoeg snelheid. Om in een stabiele baan om de aarde te komen. Dus dat satellietje is weer in de Arabische Zee neergekomen. En de vraag is natuurlijk. Wat wil Iran hiermee? Waarom doen ze dit? En de Verenigde Staten komt altijd met het beschuldiging in de vingertje. Dit is allemaal een test voor een nucleair programma. Dit zijn raketten waarmee ze een kernkop willen lanceren. Ik heb daar echt heel erg met twijfels bij. En dat is een heel erg belangrijk moment. En dat is een heel erg belangrijk moment. En dat is een heel erg belangrijk moment. Ik heb daar echt heel erg met twijfels bij. Of dit nou daarvoor is. Want we hebben het hier over geket. Die vloeibare brandstof gebruiken. En die zijn verdomme onhandig. En die zijn verdomme onhandig. Als je een kernkop wil lanceren. Want je moet dat ding eerst vullen. Ze maken hier gebruik van zeer zeer giftige brandstof. Ze maken hier gebruik van zeer zeer giftige brandstof. En het is helemaal niet handig om vloeibare brandstof te hebben. En het is helemaal niet handig om vloeibare brandstof te hebben. Als je een kernkop snel wilt lanceren. Als je een kernkop snel wilt lanceren. Als je een kernkop snel wilt lanceren. En op een geheime plek wilt lanceren. Want dit ding heeft ook nog eens een vaste lanceerbasis nodig. Je kan hem niet zo meer ergens in een kapsel. Of ergens onder de grond neerzetten. Of lanceren vanaf een mobiele... Vanaf een truck. Onderzeers. Dus nee dit specifieke type raket. Dus nee dit specifieke type raket. Is niet echt iets waarmee je je kernkop wilt lanceren. Wat mij wel zorgbaart is dat in dezelfde week dat dit gebeurde. Is niet echt iets waarmee je je kernkop wilt lanceren. Wat mij wel zorgbaart is dat in dezelfde week dat dit gebeurde. Dat er een raket van een Satelliet in de baan om de aarde te brengen. Met een raket met vaste brandstof. En dat zijn wel potentiële kernraketten. En dat zijn wel potentiële kernraketten. Die kan je jarenlang ergens op slaan. Die kan je vanaf een mobiele truck lanceren. Die kan je vanaf een mobiele truck lanceren. Daar zit hem wel het risico in. Daarom maak ik me net even wat meer. Je kunt je nu vrolijk maken over de mislukkingen. Je kunt je nu vrolijk maken over de mislukkingen. Maar als je bijvoorbeeld kijkt naar Noord-Korea. Dan denk je vroeg of laat mislukt het niet meer. Of laat dan mislukt het niet meer. Het idee is wel, en ik ga hier een beetje de richting van aannames in. Maar het idee is wel dat deze twee landen. Iran en Noord-Korea. Nou hebben samengewerkt in rakettechnologie. Want we zien verdraaide veel overeenkomsten in de raketten. Want we zien verdraaide veel overeenkomsten in de raketten. Want we zien verdraaide veel overeenkomsten in de raketten. In Noord-Korea heb je de Taipudong. Die vanaf 1998 is gelanceerd. En de Unha raketten. En die Unha raketten. Die lijken toch al heel erg op de Simorg. Als je kijkt naar de onderkant. Als je kijkt naar hoe de motoren zijn opgesteld. De brandstof die gebruikt wordt. De gedeelde basis van de skudraketten. De gedeelde basis van de skudraketten. Dat kan bijna niet anders. Dat die twee hier nauw over hebben samengewerkt. Dat baart natuurlijk ook wel zorgen. In hoeverre gaat deze samenwerking verder. Het zijn nog niet twee landen die Qua mensenrechten het beste voor hebben. Qua mensenrechten het beste voor hebben. Nee, maar ze hebben ook weer niet echt een gemeenschappelijk doel op aarde. Nee, maar ze hebben ook weer niet echt een gemeenschappelijk doel op aarde. Dat wil dus zeggen dat zodra ze echt gaan samenwerken Dat wil dus zeggen dat zodra ze echt gaan samenwerken Dan krijg je ze gauw genoeg ergens menig verschillen over. Het gemeenschappelijke doel wat ze hierin hebben is dat Ze allebei heel graag een kernreket willen hebben. Ze willen er een kernreket hebben. Omdat dat de beste manier is om ervoor te zorgen Dat je je nationale veiligheid kan bewaren. Dat is natuurlijk wel waar ze aan het samen met kunnen werken. Dat de internationale gemeenschap heel voorzichtig met je gaat worden. Dat de internationale gemeenschap heel voorzichtig met je gaat worden. Ik denk dat het ook simpelweg weer om prestigie gaat. Ik denk dat het ook simpelweg weer om prestigie gaat. Om respect te afdwingen. Ik heb wel een foto gezocht. Dat leek op een ruimtpak met daar op de Iranse vlag. En ook daarnaast staat een vlag. En wat slimme mensen hebben uitgedokterd. Dat het daar ging om een foto van een Halloween pak. Dat het daar ging om een foto van een Halloween pak. Dat je bij Amazon voor kinderen kan kopen. Je kan zelfs nog zien waar de patches, de labels er zijn afgescheurd. Je kan zelfs nog zien waar de patches, de labels er zijn afgescheurd. Dus bij elkaar gegoegd. Dus bij elkaar gegoegd. Dus de man heeft wel zijn excuses aangeboden. Ja, nee, sorry. Verkeerde foto gebruik. Voor zover dat inderdaad een programma is. Voor zover dat inderdaad een programma is. Wat gefinanceerd wordt. En wat technische vooruitgang oplevert. En wat gefinanceerd wordt. Het twijfel ik een beetje over. Maar als het gaat over het zorgen maken over de ontwikkelingen. Maar als het gaat over het zorgen maken over de ontwikkelingen. Is dit natuurlijk ook wel iets wat je flink in de gaten moet houden. Is dit natuurlijk ook wel iets wat je flink in de gaten moet houden. Ik zit dus echt met name te kijken naar die vaste brandstofraketten. Daar zit hem denk ik het risico in. Wat ze met deze Seamorgerraket gaan doen. Ze zullen het vast nog een paar keer gaan proberen. Een aangekondigd. Dat is denk ik vooral voor prestigie. En de satellieten die ze er mee lanceren zijn ook niet echt je van het. Als het om technologische innovatie gaat. Je kan er mee naar de aarde kijken. Maar dan heb je het over een resolutie van 50 kilometer bijvoorbeeld. Ja. Tegenwoordig aardobservatie satellieten hebben die een resolutie van 50 centimeter hebben. Ja. Nou dit is echt meer voor de bünen. Nou dit is echt meer voor de bünen. Als je dat allemaal bilde wilt kun je ze beter kopen. Ja. bij de Noorderbuurman Rusland aankloppen. Die willen vast wel hun geavanceerde aard observaties satellieten voor een leuk prijsje aanzetten. Het is heel veel symboliek, wat je ook net zegt, de lanceerdatum doet er zelfs toe. De naamgeving is heel erg op politieke religie en overwinning en dat soort dingen gebaseerd. Dus ja, moeten we met wat andere ogen bekijken. Ja, wat was jouw volgende onderwerp? Luuk, had je er nog een? Ja, we gaan even terug naar de commerciële ruimte vaart. Weer SpaceX. Gisteren maakte het bedrijf Space Adventures bekend dat ze een principe overeenkomst hebben met SpaceX om een commerciële Crew Dragon te lanceren. Zouden vier gastastronauten, oftewel betalende passagiers mee kunnen. En wat het interessant maakt is de baan waarin het ding gelanceerd zou worden. Het hoogste punt zou 800 kilometer zijn. Dat is een behoorlijk stuk hoger dan ISS vliegt. Dat is dubbele volgens mij. Dat is een dubbele inderdaad. Heel wat meer dan de schamele 100 kilometer van Richard Branson. Ja, precies. Die hopjes moeten we de volgende keer maar over hebben. Maar dit is wel opvallend. En is dat ook even snel naar het hoogste punt en dan meteen weer terug? Of ga je dan echt in een baan? Drie tot vijf dagen onafhankelijk vliegen. Het is natuurlijk een beetje ingewikkeld om naar Space Station te vliegen, want dan heb je weer met al die internationale partners te maken. Dit zou gewoon gaan om vier betalende passagiers. Ik hoop dat ze dan wel mensen uitzoeken die een beetje met elkaar overweg kunnen als je vijf dagen in zo'n kleine ruimte moet zitten. Is dat best een uitdaging. Maar het uitzicht wordt natuurlijk wel heel erg bijzonder. Misschien herinneren mensen zich nog wel de eerste vluchten van de Gemini generatie in Amerika die inderdaad met behulp van een agenaraket... Gingen die ook naar 800 kilometer? Ja, die kwamen daar flink in de beurt. En ja, dan heb je wel echt het gevoel dat je naar een planeet kijkt. Dan zie je echt een bol voor je aan. En dan denk ik trouwens ook dat het prijskaartje wel anders wordt dan dat schamele tonnetje van Richard Branson. Wat kost dit, grapje? Ja, er zijn nog geen harde prijzen genoemd. De laatste astronaut die vloog met Space Adventures heeft zo'n 35 miljoen dollar voor die trip betaald. En er wordt gezegd het zit in die orde van grote. Dus je moet inderdaad... Dan ga je naar TSS voor een weekje. Ja, precies, inderdaad. Maar dit is en blijft dus helaas alleen maar weggelegd voor de zeer vermogende mensen. Zeker, maar het is wel heel spannend en fascinerend als deze industrietak eindelijk van de grond komt. Ja, beslist. Leuk, mooi. Meer nog hierover? Niet hierover, natuurlijk wel. Het wordt bijna een thema-uitzending SpaceX, maar het blijft fascinerend om op sommige webcams die in Boca Chica in Texas staan te volgen waar Meneer Muska met bezig is. Hij zal er iets opgestoken hebben? Ja, hij is weer bezig met het ontwikkelen van de prototypes voor Starship en ik blijf daar maar zo'n heel vreemd gevoel bij hebben. Er wordt daar in de woestijn bijna in de open lucht een ruimteschip gebouwd wat naar Mars moet gaan. In de open lucht? Ja, niks, geen clean rooms of iets dergelijks. Als je ziet wat daar gebeurt, er worden lange platen, roestvrij staal gebracht. Er wordt een ring gerold en opgestapeld. Er is een stukje video waarin je ziet hoe het een paar dagen geleden gebeurde. Bij het aan elkaar vastmaken schiet er door deuken in en dat wordt dan weer een beetje recht geduwd. Je krijgt ontzettend het gevoel dat je een klein jongetje bent die in zo'n papieren bouwplaat van een schip aan het maken bent en je doet er wat lijm op. Het past niet helemaal, maar het wordt wel te zacht en als je maar hard drukt dan krijg je dat wel op zijn plaats. Dat gevoel krijg je hierbij. Hij doet het op zo'n ontzettend andere manier. We zijn altijd gewend in de luchtvaart en de ruimtevaart dat dingen onder hele schone omstandigheden worden gebouwd. Je komt eerst met een aluminium geraamte en daarop maak je de huid vast en je zorgt dat het allemaal luchtdicht is en er een atmosfeer in gepompt kan worden. Dit gebeurt allemaal op een totaal andere manier. Maar is dat tot mislukken gedoe? Of heeft niemand er ooit aan gedacht dat het eigenlijk ook wel in de openlucht kan? Als er iemand is die het allemaal anders aanpakt is het Elon Musk wel. Een paar jaar geleden waren er echt nog wel mensen die zeiden van herbruikbare raketten die rechtop staan te landen. Onzin gaat je nooit lukken. Het is inmiddels bijna routine geworden. Wat dat betreft klinkt misschien een beetje hoofdravend, maar in ruimtevaart die met mensen te maken heeft zijn er een paar hele grote namen in de historie. Tsiolkovsky, Koroliov die de Wostok ontwikkelde en Gagarin lanceerde. Werner von Braun om allerlei redenen wel omstreden, maar die man had een enorme visie. In dat rijtje past Elon Musk wel. Hij heeft een visie. Ik wil dat mensen straks op twee planeten kunnen wonen. Dat ze daar keuze uit hebben. Dus kijk uit waar je om lacht. Precies inderdaad. Er blijft gezegd worden van over een paar maanden is dit apparaat klaar en gaan we nu testen. Ik hou me hard vast, maar ik juich natuurlijk straks als allerhardste als het lukt en het ding land weer veilig opaarde. Jij zit dus ook driftig te knikken. Ik vind het zo geweldig om te zien. Dit is echt een soort van agile space development eigenlijk. Wat ze aan het doen zijn. Het is gewoon maar een beetje aanklooien. Kijken waar je eindigt. Kijken ook waar het fout gaat. En daar dan ook weer van leren. En dan hou je de luister voorbij en dan gaat hij wel omhoog. Nou ja, dat bijna wel inderdaad. Dit is ook absoluut niet de bedoeling dat wat ze nu aan het bouwen zijn dat dat ook echt daadwerkelijk rondjes om de aarde gaat draaien. Nee ze willen gewoon kijken hoe is het om zo'n ruimteschip te ontwikkelen. Waar loop je tegenaan? Oké, dus dat zou betekenen dat als ze straks eentje bouwen die wel echt naar Mars moet dat ze die nog wel eens in de hangar zouden kunnen gaan timmeren. Ja dat verwacht ik zeker wel. Ja en nou ja wat je zegt het is uitproberen en dat is wat Elon Musk aan de lopende band doet. Een paar jaar geleden waren het inderdaad nog filament wound tanks waar hij mee bezig was met een enorme doorsnede om daar starship van te bouwen. Hij heeft ook een paar keer gewisseld van het materiaal waaruit de rompen vervaardig zou moeten worden. En hij kwam erachter uiteindelijk van roestvrij staal is het beste, het is het licht, het is hartstikke goedkoop en het kan goed tegen de hitte van reentry. Dus gaan we dat proberen. Ja kijk niet gek op als die over een half jaar zegt van nee is het toch niet we gaan het heel anders doen. Het ontwerp van het schip evolueert van jaar tot jaar gaat er iedere keer anders anders uitzien maar ik kan me herinneren dat er op een gegeven moment een dikke aantal jaar geleden een falcon op het platform stond om gelanceerd te worden en dat deugde toen iets niet ineens aan de straalpijp van de tweede trap. Er was een probleem mee. Er is toen een man met een handsaag naar binnen gegaan die heeft het onderste stukje van dat ding afgezaagd en een paar uur later vlogert en het werkte. Niks geen commissies en design reviews en kijken of het allemaal wel kan gewoon proberen het risico nemen en knallen. Dat is heel erg verfrissend als je je leven lang nasa gewend bent. Ja ja ja het is ook geen schande om het geregeld over SpaceX te hebben dat zullen we hier ook zeker heel erg vaak doen en ja we zijn in gespannen afwachting natuurlijk van hoe dat verder gaat. Ja wordt een spannend jaar. Dan heb ik hier nog een verhaaltje dat voornamelijk uit raadsels bestaat we gaan ook geregeld astronomie hier bespreken en punt van aandacht de laatste dagen laatste week is de ster Betalgeuze zeggen we in Nederland. Beetlejuice zeggen de de Amerikanen heel onbezorgd. Een rode reus en die doet raar op dit moment. Die is aan het variëren in helderheid afnemen aan het afnemen in helderheid vooral op dit moment. En het wonderlijk is hij staat zo dichtbij. Ik heb de getallen de precise getallen heb ik nooit bij de hand maar in lichtjaren weet ik het dus niet maar hij staat zo dichtbij. Voor mij ongeveer 700. Oké dat valt me dan nog tegen. Je kunt oppervlakte details waarnemen vanaf de aarde. Is dat niet krankzinnig van een ster? Ja tegenwoordig met de nieuwe telescopen en hubbels en dat soort generaties. Waanzinnig. Je kunt dus gewoon zon of tenminste dat is de hypothese de onderkant van Beetlejuice is op dit moment minder helder dan de bovenkant. Ook al een krankzinnig idee dat je dat kunt zien. En het idee is dus dat hij is veel groter dan de zon maar dan zou dat is een van de mogelijkheden dat een groot deel van het oppervlak op dit moment wordt in beslag genomen door een mega zonnevlek of mega zonnevlekken. En hij is in elk geval op een zodanige manier actief dat gedacht wordt aan de mogelijkheid dat die in astronomische termen binnen afzienbare zijde zou ploffen. Dat wil ik dus niet zeggen volgend jaar. Het kan morgen maar het kan ook nog 100.000 jaar duren en op de kosmische schaal is dat niks. Maar schiet maar op ik wil het wel meemaken. Het is niet iets waar we ons agenda voor hoeven te zetten als ik het zo hoor. Nee dat niet maar als het gebeurt dat heb ik al ook in de berichten die verschijnen heb ik iemand zien zeggen op twitter weet ik veel waar. Daar gaan er dus mensen inderdaad overdag en nachts gaan ze hun agenda voor vrij maken om inderdaad buiten te zitten in een kampeerstoeltje en te genieten van het licht van die ster dat nachts de boel in lichterlaag is. Het gaat dan nog maar een maand duren dat het zo fel is. Het is een heel kort verschijnsel. En je moet je afvragen worden wij dan geroosterd door de straling die dan meekomt. Anders dan het licht natuurlijk het licht kan niet zoveel kwaad. Maar ik heb begrepen dat toen de krabnevel ontstond in het jaar 14 zoveel dat het hier redelijk ongezond moet zijn geweest. Ja vandaag de dag is het hier sowieso niet zo gezond. Dus misschien dat het niet veel meer uitmaakt maar het is ook nog iets om even je op te zoeken. Ik heb geen idee wat voor stralen er dan ongezond op komt. Er zullen dan ongezond ook wel experimenten worden ingericht. Reken maar. Omdat in die kwarte tijd dat het duurt allemaal even goed waar te nemen. Zeker. Hebben we nog onderwerpen liggen? Of is iedereen klaar? Nee ik was eigenlijk wel benieuwd of wij voor de komende twee weken dingen hebben waar we naar uitkijken. Nou dat weet jij meestal. Ja nou ik zat namelijk te kijken. Ik heb dat volgens mij ook al vaker eerder gezegd in deze podcast. Ik zie nu niks spannend gebeuren de komende twee weken. Een lege ruimte. Nou dat ook weer niet. Kleine missies. Er zijn heel veel kleine missies. China gaat waarschijnlijk weer opkomen. Die hebben net het nieuwe jaar gehad. Meestal is dat een periode waarin er gewoon een maand lang helemaal niks gebeurt. Er zijn natuurlijk nu ook nog andere problemen daar. Ja. Maar ik verwacht wel dat de komende periode het weer wat drukker gaat worden van China. Wat voor effect heeft het coronavirus op China's ruimtevaart actiefiteiten? Tot nu toe eerlijk gezegd nog vrij weinig. Ik zie foto's komen uit de zuidelijkste lanceerbasis van China. Hele nieuwe lanceerbasis. Wenqiang heet hij. Dat is ook de plek waarvan de grote Changsheng 5, de grote raket van China waar ze ook mee naar de maan willen gaan. Of in ieder geval de maan missies willen lanceren. Dat daar best wel wat activiteit is. Vorige week werd daar een nieuwe raket. De Changsheng 7A werd naar buiten gerold. Dat moet de vervanging zijn van de huidige raketten die gelanceerd worden en die alleen maar zeer giftige brandstof gebruiken. En ze zijn bezig met de Changsheng 5B, wat een raket is waarmee ze een nieuwe generatie bebande capsule zullen lanceren. En de onderdelen voor het ruimte station. En ook de Changsheng 5 moet ook later dit jaar de Mars missies en de maan missies van China gaan lanceren. Dus heel eerlijk gezegd daar in het zuiden van China gebeurt een hoop. Het ligt dus niet stil? Nee, in het noorden zien we vooral kleine raketjes die de komende periode gelanceerd gaan worden. China, dat is denk ik hetgene waar ik het nu het meeste naar uit ga kijken in de komende twee weken. Wat gaat daar gebeuren? Ja en verder SpaceX gaat natuurlijk wel weer in de komende twee weken Starlink satellieten de lucht inschieten. Doen ze nu elke twee weken bijna? Het wordt druk daarboven. Het wordt heel druk. Elke keer weer 60 erbij en zeker dit jaar gaan er waarschijnlijk wel elke twee weken weer 60 bij komen. Dat was het denk ik wel een beetje. Maar ik laat me graag verrassen. Jazeker en ik denk dat als we hier over twee weken weer bij elkaar zitten dat er dan genoeg te melden valt. Reken maar. Oké, Luc van Abelen, Jurien Notier, allebei bedankt. Dit was Driekwartier Space Cowboys. Tot over twee weken.