Ongeveer een tiende van het terrein wordt teruggebracht naar inheemse soorten van de Nederlandse rode lijst.
Op de overgang van siertuin naar bos ligt een zone die we doelbewust laten herstellen. Hier verdwijnen de exoten langzaam en komen inheemse rode-lijst-soorten terug. Het is een traag proces — bomen hebben tijd nodig om plek te maken.
Worden niet hardhandig gekapt — geleidelijk vervangen door inheemse soorten die de zone overnemen.
Het doel is een bosrand die je in oude Nederlandse landschappen tegenkomt. Welke soorten dat exact worden hangt af van wat zich vestigt — successie krijgt de ruimte. Vaccinium (bosbes) hoort hier niet bij in deze rand (die plant staat in het voedselbos).
De wilde weide en bosrand zijn samen leefgebied voor:
April — bosanemoon en speenkruid.
Herfst — rode wingerd kleurt het zicht.
50 m verderop ligt de middeleeuwse Bandijk en een oude IJsselkolk. De plek staat midden in een gebied waar landgoedbossen, IJsselrivier en Veluwe-rand samenkomen.